Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

‘Wat heb jij vandaag gedaan, pap?’ ‘Marioepol opgelost in kruitdampen en chloorgas.’ ‘O, wat leuk’

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Rusland heeft een nieuwe generaal die de strijd tegen Oekraïne moet aanvoeren: Aleksandr Dvornikov. Zijn bijnaam luidt ‘de slager’. Hij heeft het speciaal voorzien op burgers. Die dood je. Zijn hun huizen leeg, dan bombardeer je die plat, zodat je een hele stad die honderden jaren oud is met alles erop en eraan van de aardbodem vaagt.

“En pap, wat heb jij vandaag gedaan?”

“Marioepol opgelost in kruitdampen, chloorgas en kogels.”

“O, wat leuk.”

“Ja, was een fijne dag… Pappa heeft veel mooie complimenten gekregen.”

Zo’n slager nodigt bij de vijand andere slagers uit aan de vernietiging mee te doen: ‘Jullie onze steden, wij jullie jonge soldaten’. Het hoort bij het spel.

In Marioepol schijnt het gifgas al te zijn verspreid. Kinderen sterven hieraan als eerste.

Grappig.

Nee, niet grappig natuurlijk, maar je staat al op de bovenste tree van de overtreffende trap van alle woorden van afschuw die je kent en stapt maar over op een ander register. (‘Hahaha, al die kinderen die stikken!’)

Toch zou het best kunnen dat generaal Dvornikov in huiselijke kring ontzettend lief en aardig is. Dat hij, na de gevechten, voor een schilderij staat van Ilya Repin (1844-1930) – een technisch knappe, nationalistische, socialistische realist – en ‘begrijpt’ waarom hij steden vernietigde.

Toen ik vroeger bij geschiedenis hoorde dat Reinhard Heydrich (1904-1942), ‘de slager van Praag’, buitengewoon muzikaal was (zijn vader was operazanger en componist) en met zijn viool- en pianospel zijn medeofficieren tot tranen toe kon ontroeren, relativeerde dat toch mijn opvattingen over kunst, want ik dacht toen nog dat kunstenaars geen slechte mensen konden zijn.

Heydrich was de voorzitter van de Wannseeconferentie waar de industriële vernietiging van de Joden, de Holocaust, een feit werd. (Gaat allen de Wannsee Konferenz zien die momenteel in de bioscopen draait.)

Dvornikov zal alles inzetten om Poetin een overwinning te schenken. We denken dat er in een oorlog nog enkele regels van fatsoen gelden, maar dat is natuurlijk niet zo. Dvornikov zal Poetin misschien de bruid geven die hij wil, bestaande uit een romp met één been en een half hoofd. Gefeliciteerd, Vladimir.

Heydrich werd geliquideerd, maar de wraak van de Duitsers die volgde was meer dan verschrikkelijk. Het Tsjechische dorp Lidice werd totaal uitgemoord. Daarna met bulldozers ‘genivelleerd,’ lees ik. Dat gebeurde ook met het dorp Lezaky. (Nooit meer herbouwd).

Wat moet je willen met Poetin en Dvornikov?

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden