Tinkebell. Beeld Artur Krynicki
Tinkebell.Beeld Artur Krynicki

‘Wat ga jij eraan doen dat links mij mijn mannelijkheid heeft afgenomen en we nu in een dictatuur leven?’

PlusTinkebell

Tinkebell

Er hangt een vergeelde PvdA-poster voor mijn raam. Het is er een met het portret van Fatihya Abdi en hij hangt er al sinds de campagne voor de verkiezingen. Voor de jonge mensen die dit lezen: er waren dus, lang geleden, verkiezingen. En het wás ooit de bedoeling dat er, inmiddels ook lang geleden, met inachtneming van de uitslag van die verkiezingen een kabinet zou worden ge­vormd dat níét demissionair was. Dat wil dus zeggen een kabinet dat met recht beslissingen neemt over belangrijke zaken.

Tot mijn grote spijt won de PvdA toen nét geen 30 zetels, waardoor Fatihya dus nét niet in de Tweede Kamer kwam. Dat is best kut voor politiek Den Haag, maar heel fijn voor Amsterdam. Want nu kunnen we haar straks, met een beetje mazzel, de gemeenteraad in stemmen. Enfin, om die reden hangt die poster daar dus nog steeds.

Ik zat lekker op mijn tuinbankje met een koffie toen een jonge man me aansprak (dit is een waargebeurd verhaal. Niets is bedacht of overdreven), wijzend naar mijn raam. “Wat ga jij eraan doen dat links mij mijn mannelijkheid heeft afgenomen en dat we nu in een dictatuur leven?”

Ik verslikte me bijna: “O jee. Je mannelijkheid. Wat vervelend voor je.”

“Ja, en de hele buurt hangt vol regenboog­vlaggen, iedereen rept over gelijke rechten, #MeToo en vluchtelingenverdragen, terwijl ik als man word gedemoniseerd en aangerand.”

“Je wordt aangerand?”

“Ja, zelf heb ik de eenseconderegel, dus één seconde naar een vrouw kijken en dan gauw mijn ogen naar de grond, maar hoe vrouwen gekleed gaan, dat vraagt om ongelukken en dan krijg ik de schuld terwijl die vrouwen mij visueel aanranden.”

“Zeg je nu dat je ongevraagd aan vrouwen zit en dat dat de schuld is van die vrouwen?”

“Neehee, ik zeg toch dat ik de eenseconderegel hanteer? Maar het is wel spelen met vuur.”

“En je wordt gedemoniseerd?”

“Ja, want vrouwen en zwarten krijgen nu alle banen, terwijl ik niet eens op gesprek mag komen als ik solliciteer.”

“Zou het er misschien mee te maken kunnen hebben dat je gek bent?”

Hij, inmiddels driftig ijsberend: “Dat zeggen ze op de universiteit ook, maar ook daar heerst een georganiseerde linkse grootmacht en alleen Thierry is er nog voor mij.”

“Volgens mij is Thierry er alleen voor zichzelf.”

“Dat weet ik wel, maar ik heb geen andere optie meer. MSM noemt me een wappie en op de Dam werd ik geslagen, kijk!” – hij toonde me een kras op zijn neus – “Het is gewoon een dictatuur.”

“Heb je de term ‘dictatuur’ weleens gegoogeld?”

“Hoezo?” – begint op zijn telefoon te tikken en kijkt me vervolgens indringend aan – “Ja, maar deze informatie, dat is big data, manipulatie.”

Houston, we have a problem.

Tinkebell schrijft elke week een column in Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden