Thomas AcdaBeeld Artur Krynicki

Was geen ­sinecure, de Staat Amsterdam ontvluchten

PlusThomas Acda

Bezet Amsterdam, 22 april 2020

Lieve L.,

Als je dit leest, is het gelukt. Ik kon er niet meer tegen, de hypocrisie, die ‘schuld van de anderen’-mentaliteit. Door mijn verzet werd ik een gevaar voor ons. Ik ben weg! Was geen ­sinecure overigens, de Staat Amsterdam ontvluchten. Ken je die twee Kamerleden die iedereen ervan beschuldigen ‘witte wijn slurpende grachtengordeldieren’ te zijn? De enige twee die daadwerkelijk op de gracht wonen? Ik kwam er bijna niet langs.

Die jonge woont zo dichtbij dat ik, als ik ’s avonds de lichten uitdoe, zijn lavendelzakje welterusten kan kussen. En die ­ouwe, op rechts, zit altijd buiten op zijn stoepje, op wacht. Net als al die lui die zich met eigen uniform hebben aangemeld bij de Nationale Corona Wacht. Die oude ­dames, die niemand hebben om hun boodschappen te doen, toesissen dat ze binnen moeten blijven, omdat ze het anders ‘he-le-maal aan zichzelf te danken hebben!’ Erger nog: “De dood van een fit ­familielid op hun geweten hebben.”

Want dan is er geen plek meer op de ic.

In elke straat, op elk plein herken je ze aan hun verongelijkte ‘tjongejonge, heb je er weer een’-smoelwerk als je met je kind zo onopvallend mogelijk langs de huizen snelt. “Kinderen zijn dodelijk!” Alleen thuislaten is gevaarlijker, geloof me.

Ik had nog een leuke slogan bedacht voor de NCW: ‘Regels zijn er voor anderen, ja!?’ Kunnen ze mooi op hun joggingkleding naaien, opdat we het goed kunnen lezen als ze zweet smijtend te dicht langs ons rennen. Mijn probleem niet meer! Ik ben ervan verlost.

Terwijl je dit leest, zit ik in een Chinese koelwagen onderweg naar ‘daarbuiten’. Was een hele tour nog. Europa ín is geen enkel punt meer, maar eruit lukt niet ­zonder smeergeld en yer good ol’ vuist­gevecht. Ik hoorde dat in en uit Groot-­Brittannië nu zo’n grote stroom illegalen op gang is dat reguliere vrachtwagenchauffeurs zich stiekem via Urk en Volendam laten overzetten.

Ik wilde eigenlijk naar Rusland, daar wordt nog gewoon ­gevoetbald, maar dat was meteen ook het probleem. Als je niet kunt bewijzen dat je in Nederland, vóór CW-1, niet minstens eredivisieniveau speelde, maak je geen ­enkele kans meer. Ik heb de halve selectie van Ajax geweigerd zien worden. “Wel ­lekker dat we toch nog kampioen zijn ­geworden, toch?” probeerde ik ze nog op te beuren.

Ik moet gaan, lieve L., sorry. Als ik weer contact met je opneem, dan is dat ergens anders vandaan en, misschien merkte je het al aan mijn schrijfstijl, onder mijn ­verzetsnaam Youp. Dag!

Thomas

Dit was de laatste column van Thomas Acda.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden