Plus

Wanneer is dat eigenlijk begonnen, voetbal en poëzie?

Gijs GroentemanBeeld Linda Stulic

Ajax leverde vorige week een grootse prestatie door de finale van de Europa League te halen. Op diezelfde avond leverde Willem Vissers, voetbalverslaggever van de Volkskrant, een grootse prestatie door een voetbalverslag met een gigantische hoeveelheid quasipoëtische onzinzinnen te schrijven.

Wanneer is dat eigenlijk begonnen, voetbal en poëzie? Ja, ik weet dat Theun de Winter een dichtbundel over Piet Keizer samenstelde. Maar dat was poëzie óver voetbal, geen mooischrijverij in een wedstrijdanalyse.

En ik weet ook dat Nico Scheepmaker én goed kon schrijven én veel van voetbal wist. Maar hij was goed in het opdienen van feitelijke observaties over spelers in goedgeschreven, heldere stukken, zoals Henk Spaan nog steeds doet.

Ik denk dat het echt is misgegaan bij Hugo Camps, de Belg die naar Nederland kwam met allemaal lyrische portretten van voetballers. Frank Rijkaard was 'de poëet onder de macho's' - dat werk.

En nu zitten we met Willem Vissers. Zijn verslag van Olympique Lyon-Ajax heb ik inmiddels boven mijn bureau hangen. Ik neem even wat zinnen met u door.

'Als gracieuze dansers vol schoonheid, passie en ritme paradeerde Ajax donderdag een tijdje door het nieuw opgetrokken volkstheater van Lyon.'

Grammaticaal krom, en die vergelijking van voetballers met dansers, een stadion met een volkstheater, die clichés, mogen die voor altijd de kast in? En dan ook nog dansers 'vol schoonheid, passie en ritme', die 'een tijdje paradeerden'. Hoe moet ik me dat voorstellen?

'En het was zo goed gegaan met Ajax, met ­bijna Rembrandtesk voetbal, geschilderde ­patronen, vol aanvallende intenties.'

Als Willem Vissers écht enthousiast is over een voetbalwedstrijd, moet er blijkbaar een ­vergelijking met hoge kunst gemaakt worden. Voetbal op zichzelf: niet mooi genoeg.

Ajax vertoonde 'bijna Rembrandtesk voetbal'.

Allereerst, wat is Rembrandtesk voetbal? Speelde Ajax een spel met licht en donker? Was Ajax een schuttersstuk? Schilderde het zelfportretten?

Ten tweede, waarom was het bíjna Rem­brandt­esk voetbal, en niet helemáál Rembrandtesk voetbal? Is het de club eerder in het seizoen al gelukt om volledig Rembrandtesk te spelen?

'Lyon begon gepassioneerd, maar Ajax trok zich daar weinig van aan en leidde spoedig de dans, met mooie combinaties, een fijnzinnig ­gebruik van ruimte, speelsheid, aanvalslust en een bepaalde mate van onverstoorbaarheid ook.'

Ah, weer een dans. En: 'een bepaalde mate van onverstoorbaarheid ook'. Je bent óf onverstoorbaar, óf niet, lijkt mij. Een beetje onverstoorbaar is net zoiets als een beetje zwanger.

Kortom, ik verheug me nu al op de krant van 25 mei.

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column over media.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden