Norbert ter Hall. Beeld Sjoukje Bierma
Norbert ter Hall.Beeld Sjoukje Bierma

Wanneer ik wist dat ik homo was? Een lastige vraag

PlusNorbert ter Hall

Wanneer wist je dat je homo was? Misschien is dit wel de meest gestelde vraag als het gaat over mijn seksuele voorkeur. En meteen ook een van de lastigste. Want wanneer weet je dat? Ik herinner me in elk geval niet één specifiek moment. Voor mensen die zich dat moeilijk kunnen voorstellen, heb ik een vergelijkbare vraag: wanneer wist je dat je mens was?

Achteraf waren er natuurlijk altijd al aanwijzingen, die stuk voor stuk misschien niet overtuigend waren, maar met elkaar een patroon vormden dat me hielp bij de bewustwording. Toen ik op de lagere school per se op balletles wilde. Toen ik ontdekte dat ik eerder de mooiste tekening dan het mooiste doelpunt maakte. Toen ik ademloos kon luisteren, maar vooral kon kijken naar Marco van Bohemen, die bij mij in de klas zat en een gibbonaapje wilde worden en daarom het liefst aan één arm hing.

Ik moest hieraan denken toen iemand me laatst vroeg wanneer ik wist dat ik regisseur wilde worden. Worden is natuurlijk iets anders dan zijn, maar toch. In elk geval heeft het heel lang geduurd voordat dat voor mezelf duidelijk was. Voordat ik uit de regiekast kwam, zeg maar. Grappig genoeg zijn de balletlessen, tekenwedstrijden en het verhaal van Marco voor de regie ook ­aanwijzingen. De belangrijkste was misschien dat ik ­circusdirecteur wilde worden.

Zodra een circus onze stad aandeed, ging ik naar het veldje voor de bibliotheek en melde ik me aan als vrijwilliger. Bij het circus kunnen ze altijd extra handjes gebruiken om hekken te sjouwen, het tentzeil uit te rollen, de planken van de tribune op zijn plek te leggen en om, na een paar dagen, alles in omgekeerde volgorde in de vrachtwagens te krijgen.

Ik vond het bijzonder fascinerend dat je alles opbouwt, een voorstelling geeft, afbreekt en weer verder gaat. Pas nu realiseer ik me de gelijkenis met het werken op de set. We bouwen alles op, spelen, pakken alles in en gaan weer verder. Na ­circusdirecteur wilde ik couturier, kok, acteur, etaleur, reclamemaker, grafisch ontwerper en decorontwerper worden. Verschillende beroepen, die allemaal op hun manier een verhaal vertellen en die samen de ingrediënten vormen voor het vak van regisseur. Misschien was ik dus altijd al regisseur, maar realiseerde ik het me gewoon nog niet. Misschien is deze column dan wel mijn coming-out: het moment dat ik de wereld vertel wat ik altijd al voelde, maar waaraan ik nog geen ­woorden gaf. Pappa, mamma, ik ben regisseur.

Reageren? n.terhall@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden