Massih Hutak.Beeld Artur Krynicki

Waarom Ymere zich diep moet schamen

PlusMassih Hutak

Net wanneer je denkt dat wooncorporatie Ymere niet dieper kan zinken, weten ze je toch te overdonderen op een manier waar je bek van openvalt. Eerst in de Van der Pekbuurt met de schaamteloze

verkoop van sociale huurwoningen. Vervolgens tappen huurders en kopers in Noord drink- en kookwater uit een pomp op een schoolplein omdat het water in hun huis te veel lood bevat. Daarnaast wordt bewoners rondom het Purmerplein angst aangejaagd met de aankondiging van een grootschalige renovatie aan de huizen, die nodig is doordat Ymere ze structureel heeft verwaarloosd, maar zonder terugkomgarantie. En als die er al mocht komen, zullen de huren dermate hoog liggen dat de huidige bewoners niet eens terug kúnnen keren.

En als klap op de vuurpijl dreigt nu een bewoner uit het Floradorp die de afgelopen tien jaar als mantelzorger voor zijn vader heeft gezorgd, en in wiens geval Ymere beweert een speciale mantelzorgersregeling te hebben, uit huis te worden gezet.

Zijn naam is Leen Vogtschmidt. Hij trok tien jaar geleden bij zijn zieke vader in huis om voor hem te zorgen. Dit is, gezien de bezuinigingen in de zorg, een schoolvoorbeeld van hoe onze overheid haar burgers het liefst ziet: ‘zelfredzaam’. Twee weken geleden bracht AT5 een reportage over Leen waarin hij geëmotioneerd vertelt hoe de zorg voor zijn vader steeds ingrijpender werd. Maar hij bleef er staan, ten koste van zichzelf.

Leen en zijn advocaat hebben alles gedaan om hem te laten bijschrijven op het huurcontract, maar tevergeefs. Na het overlijden van zijn vader kreeg hij een brief dat hij het huis uit moet. ‘Uit de aangeleverde documenten blijkt niet dat er sprake is van een duurzaam gemeenschappelijke huishouding.’ Maar wat er ontbreekt, blijft onduidelijk. Hij heeft tot 6 januari om ‘de juiste stukken aan te leveren’.

Een schijnbeweging, die Ymere al eerder maakte.

Waar wel ondubbelzinnig over wordt gecommuniceerd, is dat Leen tot 20 maart 2020 heeft om zijn huis ‘brandschoon’ op te leveren. Drie keer raden wat er dan met het huis zal gebeuren.

Op Leens salontafel lag ook een stapel handgeschreven steunbetuigingen van de buurt. Mensen noemen hem een buurt­icoon en zijn boos, verdrietig en met stomheid geslagen dat er zo met mensen wordt omgegaan. Ook zijn zo’n vijfhonderd handtekeningen opgehaald.

Hoe Leen voor zijn vader zorgde en hoe Floradorp nu opstaat voor Leen is symbolisch voor het karakter van Noord dat ik zo koester, waar ik van hou en dat ik graag wil verdedigen. Maar juist deze gemeenschappen worden door dit soort woningbouwverenigingen kapotgemaakt. Omdat zij allang niet meer denken in mensen, maar in centen. Vandaar ook dat ze steeds vaker in hun communicatie niet menselijk klinken maar vervallen in vage bureaucratische taal waarvan ik me sterk afvraag of ze zelf wel doorhebben wat ze zeggen.

De AT5-repo eindigt met een vriend van Leen die zegt dat Ymere zich diep moet gaan schamen. Ik kan dat enkel beamen.

Rapper en schrijver Massih Hutak (28) schrijft columns voor Het Parool.

Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden