Lale Gül. Beeld Artur Krynicki
Lale Gül.Beeld Artur Krynicki

Waarom maakte mijn kerstboodschap deze mevrouw, die strijdt tegen racisme, zó woedend?

PlusLale Gül

Lale Gül

Stelt u zich voor: u schrijft een kerstessay waarin u vertelt dat dit de eerste keer is dat u kerst gaat vieren en dat u zich daarop verheugt. U sluit af met een positieve kerstboodschap: parkeer het ego en los ruzies op. Welk mens kan hierop tegen zijn? Wie kunt u hiermee voor het hoofd stoten? Bij wie kan je hiermee het bloed onder de nagels vandaan halen? Nou, dan kent u het giftige deel van de moslimgemeenschap nog niet. In ieder geval: degenen die reacties achterlaten onder mijn kerstessay op de Facebookpagina van Het Parool.

Op eerste kerstdag, wanneer ik net een eerste hap kalkoen wil nemen, licht m’n telefoon op met berichten. Geen ‘fijne feestdagen’ dit keer, maar vrienden en vriendinnen die bizarre haatreacties op mijn essay aan me doorsturen. Van oude buurvrouwen die me de diepste krochten van de hel toewensen tot mensen die beweren mij te hebben gekend, me een ‘Turkse uncle Tom’ noemen. Ze verzinnen de meest belachelijke verhalen: dat ik borderline zou hebben, over psychologen die ik in mijn jeugd versleten zou hebben(?) en de meest bizarre complottheorieën over mijn intenties om mijn verhaal te delen. Het is werkelijk om van te janken.

Op Twitter werd dit ook opgepikt: gerenommeerde opiniemakers en columnisten verbaasden zich met name over de hatelijke reactie die één mevrouw, genaamd Saida Derrazi, op Facebook had achtergelaten op mijn essay. Derrazi publiceert regelmatig in NRC, organiseert in Amsterdam de ‘Week tegen racisme’ en geeft anti-racismelessen bij allerlei instanties. Haar reactie op mijn essay luidde: ‘Aaah, zielepietje, ooit, ooit zal je wens uitkomen. Mag de kerstgeest je wens van wit zijn eindelijk aanhoren. Wie weet als je dit jaar een lief meisje blijft, heb je volgend jaar blond haar en blauwe ogen.’

Saida Derrazi is, als je even googelt, alomtegenwoordig in de links-progressieve contreien: ze loopt de deur plat bij Pakhuis de Zwijger, spreekt bij Extinction Rebellion en is woordvoerder bij demonstraties tegen racisme waar ook GroenLinks en Bij1 aan meedoen. Volgens omroep Human is zij één van de feministen die de nalatenschap van Hedy d’Ancona representeren. Ze is medeoprichter van het collectief S.P.E.A.K., dat op de eigen website beweert te strijden tegen racisme en het patriarchaat. Ook is ze woordvoerder van Meldpunt Islamofobie en mocht ze meepraten bij de Dolle Mina-lezing 2022.

Ik was met stomheid geslagen.

Wat zou ik gezegd kunnen hebben in mijn kerstboodschap om deze mevrouw, die op het schild gehesen is als racismebestrijder en feminist, zo woedend te maken? En waarom denkt ze dat ik streef naar blond haar en blauwe ogen? Op mijn toenaderingspoging via een Instagrambericht kreeg ik geen reactie.

Waar kan ik melding maken van haar racistische uitingen jegens mij? Is daar ook een meldpunt voor?

Lale Gül schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? l.gul@parool.nl

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden