Gijs Groenteman Beeld Artur Krynicki

Waarom ik nog nooit van Tino Martin had gehoord

Plus Gijs Groenteman

Laatst was ik een beetje doelloos aan het rondhangen op internet toen ik allemaal verontwaardigde berichtjes zag: mensen waren bij een concert in het Olympisch Stadion geweest, er dreigde noodweer, daarom ging het stadion later open, maar er bleek helemaal geen noodweer te zijn en dus stonden die mensen doelloos op een zonovergoten Stadionplein te wachten tot ze naar binnen konden terwijl ze eigenlijk allang naar binnen hadden gewild.

Woede alom.

Enfin, tot zover niks nieuws, maar het concert werd gegeven door Tino Martin. Dat is dus iemand van wie ik nog helemaal nooit gehoord had. Een seconde lang dacht ik dat het ging om Ricky Martin, een latino­ster uit de diepe jaren negentig, die ik er wel voor aanzag om het Olympisch Stadion vol te spelen, maar nee, die heette Ricky en geen Tino.

Ik ging googelen en Tino Martin bleek een Nederlandse volkszanger van naam en faam te zijn. Inmiddels heb ik mij intensief in hem verdiept, en hij is ooit begonnen als imitator van René Froger. Nu is Tino Martin helemaal zijn eigen weg gegaan, maar hij lijkt nog altijd sprekend op René, ook hoe hij in iets te kleine glimmende colbertjes is gehesen, en hoe hij met kleine pasjes over het podium paradeert.

Op YouTube heb ik Tino Martin in het Olympisch Stadion – The Aftermovie bekeken, en daarin zag ik dat hij tijdens het concert ook een duet met Trijntje Oosterhuis heeft gezongen. Zij wist dus blijkbaar wél wie ­Tino Martin is, terwijl ik geheel onwetend was.

Het schokkende van dit hele verhaal is dat ik dus zo ver van de realiteit ben afgedwaald dat er in dit land een nieuwe volkszanger is opgestaan, een tweede René Froger met een gigantische aanhang, en dat ik daar totaal niet van op de hoogte was. Er is een parallel universum in mijn eigen land. Misschien lopen er ook wel een nieuwe Corry Konings, Bart Chabot en Connie Palmen rond, allemaal super­populair, zonder dat ik daar enig benul van heb.

Inmiddels heb ik ook een theorie bedacht hoe dit komt. In de goeie ouwe tijd was ik voor mijn amusement geheel afhankelijk van de televisie. ’s Avonds gaan zitten, afstandsbediening in de hand, en net zo lang zappen tot er iets van mijn gading was. En reken maar dat ik aan het eind van de avond langs álle domme talkshows, liedjesprogramma’s en quizzen was gekomen die er uitgezonden waren. Inclusief Tino Martin en de zijnen.

Tegenwoordig vind ik zappen tijdverspilling. Ik kijk alleen nog maar terug wat ik eigenlijk toch al had willen zien. En zo heeft het dus kunnen gebeuren dat ­Tino Martin geheel voor mij verborgen is gebleven.

Iedereen ziet tegenwoordig alleen nog maar wat hij wil zien. Zappen bleek goed voor ons, we zappten ons uit onze bubbel.

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column. Lees al zijn bijdragen in het archief.

Reageren? gijs@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden