Paul Vugts.Beeld Artur Krynicki

Waar de nieuwe onderwereld afstand houdt, zoekt Holleeder menselijk contact

PlusPaul Vugts

Superondernemer Elon Musk valt weer die mengeling van bewondering en afgunst ten deel nu hij een ruimte­capsule met twee kek uitgedoste astronauten het heelal in stuurt. Ondertussen zit ik als misdaadverslaggever in mijn hedendaagse variant van professor Barabas’ teletijdmachine – onopgemerkt en heerlijk rustig, wat prima is. 

Losjes pendel ik tussen het nu.., (FLITS!).., de jaren negentig en de jaren nul.., (FLITS!).., en weer naar het nu.

Op liefst vier dagen in de kolossale liquidatiezaak tegen Ridouan Taghi en zestien medeverdachten stond deze weken weer het kerkhofje aan recente slachtoffers centraal.

Het nu.

Tussendoor vroeg maandag the last man standing uit vervlogen tijden de aandacht – tot levenslang veroordeeld voor zes doden.

Willem Holleeder. (Hij blaast vandaag 62 kaarsjes uit, als hem een verjaardagstaart is gegund.)

Net zoals Taghi noemen ze hem De Neus, maar verder hebben ze weinig gemeen.

Taghi laat zich nog niet zien. Zijn medeverdachten zoeken amper contact met de rechters of wie ook.

Dan Holleeder.

Hij begon schuchter, maar maakte gaandeweg alweer grapjes over de lekkere broodjes die hem in de catacomben waren aangeboden; het gedoe als zijn majeure transport hem voor een wissewasje heen en weer zou moeten brengen. Hij had weer wat papierwerk bij zich, met bijgevoegd een handgeschreven toelichting voor de rechters.

Zijn laptop is stuk.

Hoewel hij de aanklagers háát en ze verwijt dat hij zonder computer in zijn cel niet met zijn dossier aan de slag kan, keuvelde hij tussendoor kort met ze over het fraaie, nieuwe exemplaar dat hem binnenkort zal worden bezorgd.

Waar de nieuwe onderwereld afstand houdt, zoekt Holleeder menselijk contact – in lijn met andere oude penozekopstukken zoals zeventiger Greg R., die in een aan Taghi gelieerde zaak terechtstaat.

De moordopdrachten waarvoor Holleeder tot zijn diepe weerzin levenslang heeft gekregen, dateren uit 2002 tot en met 2006. Niet de ijstijd. Maar, om het gerechtshof goed inzicht te geven in alle onderwereld­conflicten waarin ánderen die liquidaties hebben laten plegen, wil hij óók steeds dieper terug in de jaren negentig.

Hij wil nog maar eens het stof van illustere figuren uit ‘de Hollandse netwerken’ van weleer afblazen, zoals hasjhandelaar Norbert Stok en het gewezen onderwereldkopstuk Mink Kok. Hij wil in zijn appèlzaak 43 van dergelijke getuigen laten verhoren, veelal uit de oude doos.

Ik heb dan te doen met collega’s die recentelijk de persbanken zijn ingestroomd en die druk naar de archieven goo­ge­len. Maar goed, in 2020 hebben we samen ook onwaarschijnlijk veel werk aan de nieuwe garde, en dat werk gaat lang blijven.

Wonderlijk fenomeen: waar Holleeder ooit ‘uitverkochte’ publieke tribunes vulde (voor coronatijd), met dranghekken, alles, meldt zich nu maar een enkele buitenstaander voor Taghi en de zijnen. Dat kan ik nog niet helemaal doorgronden.

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als misdaadverslaggever. Reageren? paul@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden