Ruben Koops. Beeld Artur Krynicki
Ruben Koops.Beeld Artur Krynicki

Waar blijft het mededogen voor de lotgenoten van Sofia en Najoua?

PlusRepubliek Amsterdam

Veel raadsleden hielden het deze week niet droog toen de zussen Sofia en Najoua Sabbar in een commissievergadering het tragische verhaal vertelden over hun leven in Amsterdam zonder verblijfsvergunning. Halsema noemde de twee modelburgers, de jonge vrouwen braken zelf ook in tranen uit. “Als je de burgemeester dat hoort zeggen, krijg je gewoon kippenvel over je hele lichaam. Daar word je heel emotioneel van,” zei Najoua.

De zaak van de twee krijgt veel aandacht omdat zij ervoor kiezen om hun verhaal openlijk te vertellen. Maar het pijnlijke is dat, zoals de ook aanwezige Ombudsman Arre Zuurmond terecht zei, tienduizenden Amsterdammers in dezelfde situatie zitten als Sofia en Najoua. Vaak gaat het om economische migranten die hier komen, soms met hun kinderen, om te werken en daarmee zichzelf en hun familie in het thuisland een betere toekomst te geven. Mensen uit de Filipijnen, Ghana, Brazilië en Nigeria. Soms rotlanden om in op te groeien, maar niet rot genoeg om kans te maken op een verblijfsvergunning. Het gaat om tussen de 10.000 en 30.000 mensen in deze stad, becijferde Zuurmond eerder dit jaar. “Ik denk dat deze twee jongedames niet een hele uitzonderlijke situatie vormen.”

Raadsleden van links tot rechts overstelpten Sofia en Najoua met vragen. ‘Wat heb je van ons nodig?’ ‘Wat kunnen wij doen?’ ‘Waar zijn mensen zoals jullie mee geholpen?’ en ga zo maar door. Maar veel van de antwoorden zijn al door Zuurmond opgetekend in een rapport waarin hij het leven van deze groep uitvoerig heeft gedocumenteerd. Het gesprek met de twee zussen confronteerde de Amsterdamse politiek vooral met een keuze: wil de hoofdstad serieus werk gaan maken van het verbeteren van de levens van deze groep inwoners?

Opvallend was de reactie van wethouder Rutger Groot Wassink. Hij is van goede wil en belooft verder onderzoek te doen, maar hij wees ook naar Den Haag: “We hebben te maken met landelijk beleid dat van invloed is op inwoners van onze stad. Dit is geen zaak van de lokale Amsterdamse politiek, hier moet u uw landelijke fracties op aanspreken. (...) We moeten de verantwoordelijkheid leggen waar die hoort.”

Het is dezelfde Rutger Groot Wassink die sinds zijn entree als raadslid in 2014 de situatie van uitgeprocedeerden op de politieke agenda zette. Dit waren vooral vluchtelingen die tussen wal en schip terecht gekomen waren, bekend onder de verzamelnaam We Are Here. Een andere groep dan de compleet ‘verkaasde' Sofia en Najoua, maar ook voor hen lag een definitieve oplossing in Den Haag. Dat weerhield Groot Wassink er toen niet van om toch in actie te komen. GroenLinks en andere progressieve partijen streden jarenlang voor een humane opvang voor deze groep. Qua omvang is die veel kleiner dan de economische migranten die meestal geen asiel aanvragen, maar vanwege hun leven op straat onder barre omstandigheden is We Are Here veel zichtbaarder.

Na jarenlang actievoeren en politiek bedrijven mocht Groot Wassink als wethouder vanaf 2018 opvanglocaties openen om 500 van hen een dak boven het hoofd te geven. Deels omdat hij een deal sloot met het kabinet, maar voor een veel belangrijker deel omdat hij, zijn partij GroenLinks en de rest van de raad hier een speerpunt van hadden gemaakt.

Het is nu een jaar voor de raadsverkiezingen van 2022. Sofia en Najoua dwingen Groot Wassink en alle andere progressieve partijen die geraakt zijn door dit verhaal, tot een beslissing. De stad Amsterdam is met of zonder steun van Den Haag zeer goed in staat om het leven van al die illegale migranten substantieel te verbeteren. Huisvesting is nu eens niet het grootste probleem. Zuurmond beschrijft dat zij vanwege zwartwerk vaak net genoeg verdienen om zich dure huurappartementen te kunnen veroorloven. Maar op het gebied van onderwijs, zorg, veiligheid en andere vormen van bestaanszekerheid kan de gemeente hun situatie flink verbeteren, tegen relatief lage kosten. Sofia en Najoua leggen een belangrijk dilemma bloot: is er genoeg politieke wil in de Stopera om de situatie van deze enorme groep Amsterdammers te verbeteren?

Politiek verslaggever Ruben Koops belicht in ‘Republiek Amsterdam’ een politiek onderwerp uit de stad.

Reageren? r.koops@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden