Lale Gül. Beeld Artur Krynicki
Lale Gül.Beeld Artur Krynicki

Vrouwen kunnen zelf tot de conclusie komen dat ze geen hoofddoek op willen, daar zijn Wilders & co. niet voor nodig

Plus

Lale Gül

Onlangs twitterde Geert Wilders een Franse peiling waarin 61 procent van de ondervraagden zei voorstander te zijn van een wettelijk verbod op het dragen van een hoofddoek op straat. Hij wilde zo’n verbod graag ook naar Nederland halen, omdat ‘het hier niet veel anders zal zijn’.

Let wel: dit gaat niet over het uniform van de politie, de rechterlijke macht, klederdracht bij overheidsfuncties of in de politiek, het gaat over wat men draagt op straat. Het gaat ook niet over een gezichtsverhullende boerka, maar een doek om het vrouwelijk hoofdhaar, meestal langs het gelaat heen of langs de helft van het gelaat in de vorm van een tulband.

Dan rijst bij mij algauw de vraag wat doorgaat voor hoofddoek en wat niet: als het regent zie ik Nederlandse vrouwen op de fiets ook een sjaal om hun kapsel wikkelen. Ik zie vaak vrouwen met kroeshaar of een afro een hoofddoekachtig hoofddeksel dragen en ik zie ook weleens vrouwen die duidelijk in een chemokuurproces zitten een tulband dragen. Ergo, zo’n voorstel brengt in eerste instantie nogal praktische bezwaren en vraagstukken met zich mee.

Maar veel belangrijker nog lijkt me het principiële bezwaar: ik wil niet leven in een omgekeerd Iran. Laat in hemelsnaam de mensen zelf bepalen hoe ze zich kleden op straat, want het heeft geen zin om deze vrijheid af te nemen en dat te verhullen door zogenaamd juist op te komen vóór vrijheid en te strijden tégen onderdrukking.

Onderdrukking aanpakken in deze vorm kan onmogelijk top-down opgelegd worden, het zou zich bottom-up moeten voltrekken, want de een z’n vrijheid is de ander z’n onderdrukking in dit complexe geval.

Als iemand die zelf last heeft gehad van vrouwenonderdrukking en de verplichte hoofddoek zou ik het erg fijn vinden om te zien dat vrouwen uit mijn cultuur vooral zélf tot de realisatie komen dat de mannen in onze cultuur, in tegenstelling tot de vrouwen, níét worden verplicht hun hoofd of lichaam te bedekken om niet te zinnenprikkelend te zijn voor de vrouwen.

Dat ze inzien dat de mannen vaak wél in de zomer naar het strand en de gemengde zwembaden kunnen, dat ze wél openlijk kunnen experimenteren met het andere geslacht zonder uitgemaakt te worden voor slet of geslagen te worden. Dat ze uiteindelijk de partnerkeuze maken die ze willen, ongeacht religie of afkomst. En vervolgens zélf inzien dat ze meewerken om een patriarchaat en oneerlijke verhouding in vrijheid tussen de geslachten actief in stand te houden door te tolereren en verschillen te verzwijgen.

De emancipatie van moslima’s moet niet gekaapt worden door de Wilders’, Le Pens, Trumps en Filip Dewinters van deze wereld, maar door de vrouwen zelf.

Lale Gül schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? l.gul@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden