Paul VugtsBeeld Sjoukje Bierma

Vrouwen in het criminele milieu zijn vaak ‘eekhoorntjes’

PlusPaul Vugts

De vraag wordt me met enige regelmaat gesteld, vooral door vrouwen. Spelen vrouwen belangrijke rollen in de misdaad? Jazeker. Meestal niet in de top, maar marginaal zou ik hun positie niet noemen.

In de hoge regionen hadden we de Amsterdamse Thea Moear, The Godmother, een van de grondleggers van het drugs­syndicaat van Klaas Bruinsma.

We hadden Bettien Martens uit Haarlem, die diep doordrong in Colombiaanse drugskartels en als spijtoptant breed bekend werd als La Bella Bettien, ‘koningin van het witwassen’.

Anno nu is er Naima Jillal, een grote mevrouw in de drugs die in oktober van de Zuidas werd ontvoerd en waarschijnlijk is vermoord.

Vaker dan als leiders fungeren de vrouwen als helpers.

Als koeriers, als stashers (verbergers) van spullen.

Laat ik enkele vrouwen uit het hedendaagse milieu rond Ridouan Taghi als voorbeeld nemen, die volgens justitie tot zijn arrestatie heerste over een enorm drugsimperium, een bizar fortuin vergaarde en een ongekend aantal liquidaties en aanslagen aanjoeg.

De dossiers schetsen een beeld van niets ontziende mannen, maar óók van vrouwen die hen hielpen – al ontkennen zij dat met klem.

Bij Taghi’s ene zus vond de recherche usb-sticks met het volledige relaas van een sleutelgetuige die de groep om zijn loslippigheid wilde ‘laten slapen’, zoals liquideren in straattaal heet. Want ‘wie praat die gaat’.

Een andere zus schreef Taghi volgens justitie dat ze ‘die cd die ik van advo had gekregen waar de hele zaak Koper op staat’ aan ‘oom’ zou geven. Ondertiteling: 26Koper was de eerste grote strafzaak tegen vermoede uitvoerders van Taghi, begonnen in 2015. ‘Verder thuis alle papieren verbrand brot’ (brother).

De zussen waren volgens de politie wat ze in het criminele milieu wel ‘eekhoorntjes’ noemen, die nootjes verstoppen.

De zus van een verdachte in die zaak, tevens een ex van de hoofdverdachte in dat proces, hengelde volgens de recherche namens Taghi’s entourage naar informatie bij advocaten.

Ze doet me denken aan Astrid Holleeder, die als getuige tegen broer Willem uitputtend beschreef hoe zij haar volwassen leven lang joeg op informatie die haar broer van pas zou komen – en die ze als advocaat juridisch duidde. Die voor De Neus criminele getuigen of zelfs advocaten en journalisten bespeelde.

Dat gaat allemaal een flink stuk verder dan het cliché van criminelen die hun vrouwen, maîtresses en zussen gebruiken als witwassers of als katvangers om ‘witte’ ondernemingen op hun naam te zetten – horeca of vastgoedbedrijven bijvoorbeeld – omdat zij zelf de vergunningen wel konden vergeten.

Waardoor al die vrouwen zo lang buiten beeld blijven?

Minder testosteron. Niet dat machismo, zeg ik. Niet die aandrang in patserbolides te rijden en zich – behangen met blingbling – aan viptafels op de borst te slaan. Niet de neiging ook onzinnig geweld te ontketenen.

Als dat een seksistische gedachte is: excuus, ik bedoel niets verkeerd.

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als verslaggever. Reageren? paul@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden