Plus Column

Vroeger kwam Stefan heel anders aan zijn geld

Yasmina Aboutaleb (29) rapporteert op dinsdag en donderdag vanuit de stad.

Yasmina Aboutaleb Beeld Agata Nowicka

In de vroege ochtend had ik ze al gespot, de dames en heren van de plantsoenendienst. Bewapend met heggenscharen stonden ze tussen de struiken in mijn straat. Het jaarlijkse teken dat de zomer voorbij is. De straat moet winterklaar. Of ik er nu aan toe ben of niet.

Als ik 's middags weer de straat in fiets, is die een stuk kaler geworden. De twee die daarvoor medeverantwoordelijk zijn, zitten op het gevelbankje van mijn buren. Een man en een vrouw. Stefan en Mirjam heten ze. Zij draagt een oranje overall, hij een fluorescerende werkbroek en een wit hemd. Zijn armen en borst zitten onder de tribal tattoos.

Stefan complimenteert me met mijn straat. Hij vindt het mooi hier. Rustig, groen. Zeker koophuizen allemaal, zegt hij. Als ik zeg dat ik huur, wil hij weten of ik dan een tuin heb. Hij is op zoek naar extra klussen, voor na werktijd. Met drie kinderen kan hij het geld goed gebruiken, snap je? Ik snap het.

Niet dat dit geen goede baan is, maar extra geld is nooit weg. Hij is in dienst van Pantar en daar werken allemaal mensen met wie iets is. Gekken, verstandelijk beperkten en ex-criminelen, zegt hij.

Want vroeger kwam Stefan heel anders aan zijn geld. Met overvallen. Op juweliers, tabakswinkels, supermarkten. Zijn record is drie zaken op een dag. Voor de meeste dingen is hij niet gepakt. Maar hij heeft wel twee keer gezeten. Een keer twaalf maanden, de andere keer zeventien maanden. Beide keren verraden door vrienden. Die zijn nu zijn vrienden niet meer.

Zijn dochtertje moest bij de tweede keer heel erg huilen. Ze heeft toen twee jaar niet met hem gepraat, omdat ze zo boos op hem was. Dat is nu over gelukkig. Maar Stefan wil niet liegen: als het nodig was, zou hij het zo weer doen. Maar hij denkt niet dat het nodig is.

Dat heeft hij allemaal te danken aan twee vrouwen: een van de reclassering en een van de sociale dienst. Die hebben hem eruit getrokken, uit de shit, en hem een vast contract bij Pantar bezorgd.

Iedereen denkt dat de plantsoenendienst vervelend werk is omdat het buiten is, maar dat is niet zo. Je begint vroeg, maar je bent ook vroeg klaar. Vandaag zitten ze ook al vanaf twee uur in de zon te wachten tot de werkdag voorbij is. Heerlijk toch? En als het regent, zit je lekker te roken in de bouwkeet tot het over is.

Bovendien: iedereen werkt in z'n eigen tempo - dat kan niet anders met dit soort mensen, zegt Stefan. Hij wijst naar een collega in de verte die maaibewegingen maakt met een hark.

"Vind jij je werk ook leuk?" vraag ik aan zijn collega Mirjam, die al die tijd stilletjes naast hem zit. "Jawel," zegt ze. "Ik heb ook heel veel meegemaakt, maar dat ga ik jou niet vertellen. Echt niet."

Reageren? yasmina@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden