Roos SchlikkerBeeld Lin Woldendorp

Vooral vrouwen die geen 20 meer zijn krijgen het voor hun kiezen

PlusRoos Schlikker

Haar billen zijn als appeltjes, haar borsten eveneens. Langbenig paradeert ze in stringbikini over het Italiaanse strandje. Alles strak gespannen. Alles onverslapt. De aandacht van de jochies achter haar verslapt evenmin. Vijftien zijn ze, hooguit. Die gozertjes althans. Van haar durf ik het niet te zeggen.

Er komt altijd een dag waarop meisjes opeens vrouwen zijn en jongens nog een tijdje jongens blijven. Met laag aangezette giechelstemmen proberen ze haar aandacht te trekken. Eén durfal gooit een hap zand. Ze draait zich om en gunt hem een grijnsje. Meer niet. Ze is gewend dat mensen zich naar haar omdraaien. Niet andersom.

Ze is natuurlijk ook prachtig. Toch wordt mijn aandacht meer getrokken door de vrouw in zee achter haar. “Nonna!” brullen haar kleinkinderen terwijl ze haar natspatten. Ze draagt eveneens een minibikini. Haar buik ribbelt er vrolijk boven, aan haar bovenarmen hangt los vel. Ze valt op omdat ze geen enkele moeite doet iets van haar lijf te verhullen. Net als de hinde die langs beent.

Dit is de zomer van body positivity. Instagrambabes tonen vetjes, Linda de Mol poseert in badkleding en in dezelfde Linda. geven andere bekende vrouwen ook hun zomerlijven prijs. Mooi, vind ik. Maar ik schrik van sommige reacties. Vooral vrouwen die geen twintig meer zijn krijgen het voor hun kiezen.

Schrijfster Stella Bergsma wordt vrijwel dagelijks aandachtsgeiligheid verweten. Haar bikinifoto in het blad is ronduit prachtig. Toch mag hij niet. Brommerig tweet iemand dat Stella Bergsma ook weer iets quasi-rebels mag roepen over oudevrouwenvagina’s.

De toon is denigrerend, kwaadaardig soms zelfs. Want vrouwen boven de veertig dienen niets meer bloot te geven. Voor mannen geldt dit niet. Ik zie meer dan voldoende amorfe deeghompen die als afdakje boven een vrolijk hupsend zakie dienen. Daar heb ik overigens geen enkel bezwaar tegen. Ik weet dat velen walgend het neusje optrekken als de postbode bij de eerste zonnestralen zijn melkflessen toont en de bakkersvrouw haar behaarde oksels vrijgeeft.

Gek eigenlijk. Bij dieren, dikwijls ook bloot, behaard en niet afgetraind, gruwelen we nooit wanneer ze zich naakt tonen. Sterker, het is enger als ze een jasje dragen, vooral eentje met Schotse ruit waardoor een teckel plotsklaps op een pedante mislukte kruising tussen Ollie B. Bommel en een doedelzakspeler lijkt.

Maar mensenvlees mag zich slechts onbehaard, onberimpeld en volledig gespierd laven aan warmte. Zeker damesvlees. Bah, een veertigersvrouw die haar lijf toont en aangeeft ervan te genieten. Dat doet ze alleen maar voor aandacht. Stel je voor dat ze haar zinnelijkheid viert, haar lichaam eert, haar spetterende orgasmes benoemt. Daar dient ze slechts benepen over te fluisteren. Schaam je! Bedek je! Het zijn niet louter religieuze redenen waarom vrouwen bijkans een burka wordt aangepraat.

Godzijdank doet nonna daar niet aan. Haar stem snerpt door de lucht zoals alleen Italiaanse vrouwen hem laten trompetteren: “Gelatooooo!” Ze waadt het water uit, haar buikje glanzend vooruitgestoken. Een meisje met bruine krullen legt haar hand op de zachte bobbelbil van haar oma. Het is het mooiste stukje lijf dat ik vandaag zag.

Roos Schlikker (1975) is journalist en schrijfster van boeken en toneelstukken. Elke zaterdag schrijft ze een column voor Het Parool.

Reageren? r.schlikker@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden