Marjolijn de Cocq. Beeld Artur Krynicki
Marjolijn de Cocq.Beeld Artur Krynicki

‘Voor Jonathan, die net als Cruijff een zere voet heeft’

PlusMarjolijn de Cocq

Er hing een postertje bij het hek van de basisschool. Aankondiging: Jan Eilander zou woensdagmiddag komen voorlezen uit zijn boek Cruijffie, bij boekhandel Pantheon in de Sint Antoniesbreestraat. Hij was geen voetballertje, mijn zoon. Maar mee naar dat voorlezen wilde hij wel. Ik (Schuldige Moeder) duwde die woensdag zijn rolstoel: door een klassiek gevalletje voet tussen de spaken zat hij in het gips.

Zeven jaar geleden is het alweer, die middag, zie ik in onze editie van Cruijffie (derde druk, in 2011 in de Cruyff Bibliotheek van Stichting Interclarion verschenen). Eilander ontving onlangs een met plakband samengehouden exemplaar met een kaartje van een bibliothecaresse: ‘Dit is geen bijzondere eerste druk. Maar wat dit boek zo bijzonder maakt: het heeft zoveel kinderen, vooral jongetjes (en mij) zo gelukkig gemaakt en zoveel mooie uren bezorgd. Ik hoop dat de heruitgave in menig bibliotheekfiliaal ook compleet stuk herlezen wordt. Bedankt Jan, voor het plezier van die jongetjes uit zo’n gewoon Cruijffie-achtig buurtje.’

12.500 exemplaren van Cruijffie werden destijds verkocht, en nu is er, bij uitgeverij Brandt een herdruk van het verhaal over de jongens­jaren van Johan Cruijff.

Ik denk aan dat kleine mannetje van toen, in de boekwinkel. Want wat er gebeurde: er kwam niemand. Ja, wij. Maar kennelijk was er die bewuste woensdagmiddag 9 oktober 2013 iets anders te doen dat leuker werd bevonden dan horen voorlezen over een voetballer.

(Voetballen?)

Jan Eilander liet zich niet afschrikken. Hij stond de grote leren fauteuil die voor hem was klaargezet af aan mijn zoon, om zelf plaats te nemen op de leuning. En begon, voor die ene kleine, gehandicapte luisteraar (en zijn Schuldige Moeder): “Johan zit op een aardappelkistje in de groentewinkel van zijn ouders. Met zijn brutale, blauwe ogen kijkt hij om zich heen. Zaterdag is de drukste dag in Groente & Fruithandel Cruijff. De buurt slaat boodschappen in voor twee dagen. Iets makkelijks voor vandaag – gebakken aardappelen en appelmoes. Iets feestelijks voor zondag – kroppen sla, peertjes om te stoven en spruitjes. Johan haat spruitjes, die harde bittere krengen: yagh!”

“Yagh!” herhaalde mijn zoontje enthousiast (terwijl hij nooit spruitjes heeft hoeven eten).

Onlangs heeft hij, bijna veertien, zijn kinderboeken gesorteerd, het leeuwendeel weggedaan. Cruijffie mocht blijven, om die gouden middag én de opdracht in het boek: ‘Voor Jonathan, die heel goed kan luisteren & die net als Cruijff een zere voet heeft (maar die van Jonathan gaat snel weer over).’

Ja, die van Jonathan ging snel weer over; maar zijn moeder bleef voor het leven schuldig.

Reageren? m.decocq@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden