Paul Vugts. Beeld Artur Krynicki
Paul Vugts.Beeld Artur Krynicki

Voor de fiscus lijkt angst de voornaamste raadgever

PlusPaul Vugts

Paul Vugts

Ambtenaren, bestuurders en wetenschappers hebben alweer heel wat jaren de mond vol over de gezamenlijke strijd tegen ‘ondermijning’ van de maatschappij door zware criminelen, maar ik kan geen serieuze bron spreken of ik hoor waar het steeds weer stokt: bij de Belastingdienst.

Niet dat het verder allemaal fantastisch gaat met het onderkennen en weren van criminelen uit de bovenwereld, maar de fiscus maakt het wel erg bont.

Steeds als ik meekijk met een onderzoek waarin verschillende instanties zich samen richten op malafide figuren in een winkelstraat, een buurt of een sector, is de fiscus de prominentste speler die ontbreekt of maar lauwtjes meedoet. Bovenal zijn de belastingambtenaren rampzalig in het delen van hun goudmijn aan informatie.

Wetenschappers stelden het al eerder vast: de Belastingdienst wenst ‘amoreel’ te zijn en is dus niet geïnteresseerd in de herkomst van geld, terwijl uitzoeken of vermogen een misdadige herkomst heeft de kern is van de strijd tegen ondermijning. Cynisch genoeg had Ridouan Taghi volgens de opsporingsdiensten een of meer corrupte bronnen binnen de fiscus: hij kreeg wel de informatie die hij zocht.

In de krant van zaterdag beschreef ik hoe de arbeidsinspectie, de politie en anderen een grote actie hielden in vier toeristenwinkels van een Pakistaanse Amsterdammer, die al sinds 2010 in beeld is vanwege velerlei misstanden. Nu haalden deurwaarders twee vrachtwagens aan koffers, kleding et cetera weg om iets te kunnen innen van 122.000 euro aan openstaande boetes.

Zo’n dertig ambtenaren waren een hele middag bezig om deze malafide ondernemer voor een aardig bedrag te kunnen raken. Dat was lang niet zo’n aardig bedrag als de miljoenen (!) euro’s die de afwezige Belastingdienst al jaren aan vorderingen bleek te hebben openstaan.

Onbegrijpelijk dat de fiscus de andere instanties niet aan die munitie hielp, al zijn die dat zelf inmiddels wel gewend. De Belastingdienst en het ministerie van Financiën hadden alleen te klagen over de berichtgeving. Dat hun miljoenenvordering überhaupt ter sprake was gebracht, ‘schond de fiscale geheimhoudingsplicht’.

Och, och. Met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig.

Medewerkers van de fiscus frequenteren keurig de vele symposia over ondermijning, maar als het erop aankomt, zijn zij vooral ‘remmers in vaste dienst’, zoals een gewezen hoofdcommissaris van de Amsterdamse politie zijn tegenstanders in eigen gelederen noemde.

Behalve ingesleten scherpslijperij en het beruchte ‘bij twijfel niet inhalen’-cultuurtje ruik ik altijd maar weer angst voor gedoe. Angst is een slechte raadgever, we weten het allemaal, maar voor de fiscus lijkt angst de voornaamste raadgever.

Politiek Den Haag werkt aan verbeteringen door een wetswijziging, hoorde ik, maar behalve aan de letters van de wetten zal vooral wat moeten gebeuren aan de sfeer binnen de fiscus.

Anders blijft men het liever opnemen tegen toeslagenouders.

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als misdaadverslaggever. In de Taghi Podcast vertelt hij samen met collega Wouter Laumans over ontwikkelingen in het proces rond Ridouan Taghi.

Reageren? paul@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden