PlusPatrick Meershoek

Voor 32 Amsterdamse buurten is ontwikkeling vooral een belofte

Patrick Meershoek
Patrick Meershoek. Beeld Artur Krynicki
Patrick Meershoek.Beeld Artur Krynicki

Amsterdam telt 32 ontwikkelbuurten. Deze hebben met elkaar gemeen dat ze allemaal buiten de Ring liggen, en eerder bekendstonden als krachtwijk, aandachtswijk, achterstandswijk en probleemwijk. Terwijl de naam veranderde, zijn de problemen min of meer hetzelfde gebleven: armoede, werkloosheid en laaggeletterdheid.

De nieuwe aanduiding suggereert dat de buurten volop in ontwikkeling zijn, maar zo is het ook weer niet. In werkelijkheid zijn het alle andere wijken in de stad die zich in hoog tempo ontwikkelen. Daar wordt, zelfs in tijden van corona, druk gebouwd en verbouwd om deze gebieden nog mooier te maken dan ze al zijn.

Voor de ontwikkelbuurten is ontwikkeling vooral een belofte. Er liggen veel plannen klaar om ze beter te maken. Het zijn ambitieuze plannen die niet alleen gaan over de woningen en voorzieningen, maar ook over de bewoners. Zij moeten over tien jaar meer mogelijkheden dan nu hebben om iets van hun leven te maken.

Het stadsbestuur wil de plannen voor de buurten nadrukkelijk samen met de bewoners maken, maar de vraag is of de bewoners daar nog veel trek in hebben. In een net verschenen notitie over Holendrecht wordt gewezen op participatie­moeheid, een aandoening die wordt veroorzaakt door heel veel gesprekken en heel weinig resultaat.

Het is ook nogal wat om elke keer weer opnieuw te moeten opdraven in het buurthuis of de basisschool om, onder toeziend oog van een team wetenschappers met een videocamera en een laptop, met bestuurders, ambtenaren en ingevlogen specialisten van gedachten te wisselen over hoe het beter kan in de buurt.

Wie helpt wie? Zijn het de professionals die de bewoners helpen of zijn het de bewoners die de professionals helpen met het vervullen van hun opdracht? Na afloop van de bijeenkomst gaat iedereen weer naar huis, de bewoners naar hun huis in de ontwikkelbuurt, de professionals naar hun huis daarbuiten.

Dat geeft allemaal niks, zolang het uiteindelijk maar lukt om van een kansarme postcode een kansrijke postcode te maken. Maar ook dat blijkt ontzettend lastig. In de praktijk verandert een buurt pas als de bevolking verandert, dat wil zeggen dat een deel van de kansarme bewoners plaatsmaakt voor kansrijke nieuwkomers.

En, het kost allemaal veel geld. De plannen voor de ontwikkelbuurten zijn opgesteld voor corona zijn intrede deed, in de tijd dat het geld in Amsterdam tegen de plinten klotste. Nu ziet het huishoudboekje van de stad er plotseling heel anders uit, en dreigt het bestuur de komende jaren fors te moeten bezuinigen.

Op het geld dat nog te verdelen valt, zullen veel partijen aanspraak maken, en vaak met goede argumenten. Ik houd mijn hart vast voor de 32 ontwikkelbuurten. De kans is groot dat zij moeten wachten op een nieuwe periode van voorspoed, nieuwe ambities en een nieuwe naam. Misschien is ­‘­ooitbuurt’ een goede suggestie.

Reageren? patrick@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden