David Endt Beeld Wolff

Voetbalrealisme was Ronald Koemans kapstok

Plus Ajaxcolumn

De goede ­resultaten van Oranje zinderen nog na en de naam van ­Ronald Koeman ligt op ieders lippen. Realisme is het nieuwe toverwoord.

Het succes van het nationale elftal bekoort de daarnaar hunkerende massa en bij mij roept het herinneringen op aan november 2001, toen Koeman als jonge, veelbelovende trainer zijn entree maakte bij Ajax. Van de ene dag op de ­andere verliet hij Vitesse en parkeerde hij zijn auto op ­parkeerplek 1 van de Arena.

Veel media schilderen Koeman af als een ijzeren sergeant. Misschien is hij dat ook, maar 17 jaar geleden viel dat wel mee. Bij zijn presentatie lag de nadruk meer op ontspanning dan op discipline, mogelijk doordat hij onderweg naar het trainersvakmanschap ook nog erg voetballer was - al was direct helder dat hij, vanuit de mentale ontspanning, wél forse arbeid en verantwoordelijkheid eiste.

Koeman was slim genoeg om te zien dat de spelersgroep even los moest van het regime waaronder het leefde en gebukt ging. Op dat gebied was het contrast met zijn voorganger Co Adriaanse enorm.

Leider en deelgenoot
Beschermd door een natuurlijk overwicht was Koeman makkelijk aanspreekbaar, present in de kleedkamer, deelgenoot van de leefgemeenschap aldaar. Hij bombardeerde de jongeling Chivu tot aanvoerder én zijn verlengstuk in het veld en merkte tot zijn glimlachende genoegen dat zijn ingrepen van goud waren. Hij gaf het team waar het behoefte aan had en dat leidde, met ­animo en motivatie, tot het kampioenschap.

Voetbalrealisme was zijn kapstok. Hij kon op gezellig wordende stafavonden mooi vertellen over hoe hij zich als speler van Barcelona - en tevens kolonel van het departement van Defensie - samen met zijn ad­judanten lijdzaam verzette ­tegen de ultraoffensieve denkbeelden van de trainer.

Zonder die gerespecteerde trainer tegen te spreken besloot het departement de zaken naar eigen ­beschermend inzicht aan te pakken. Want: idealistisch naar voren rennen was mooi, er moest wel gewonnen worden!

David Endt is schrijver en columnist van Het Parool. Hij was ruim dertig jaar verbonden aan Ajax, eerst als speler, later als perschef en teammanager. Lees al zijn columns.

Reageren? d.endt@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden