James WorthyBeeld Agata Nowicka

Voetbal is pure levenshoning voor mij

PlusJames Worthy

Vanaf zaterdag is er weer voetbal, in Duitsland. Voor sommige mensen is het de belangrijkste bijzaak in het leven, maar voor anderen is het veel meer dan dat. Voor die groep is het geen bijzaak, maar honing. Pure levenshoning. Het stroomt zoetjes door de aderen. Het troost. Het kan een weekend goud kleuren. En het is zo plakkerig dat er geen enkele herinnering kan ontsnappen.

Ik kan hier schrijven dat ik voetbal niet zo belangrijk vind en dat ik het niet heb gemist, maar als voetbal honing is, dan is mijn hart Winnie de Poeh. Als ik een voetbal door het gras zie rollen, is mijn hart een blije beer.

De laatste maanden heb ik veel nagedacht over de dingen die mij gelukkig maken. Ik ben gelukkig als ik langs een boerderij loop en vogels op de schouders van de vogelverschrikker zie zitten. Ik ben gelukkig als ik een kaartje voor een concert koop, maar de artiest niet ken. Het liefst in de oude zaal van de Melkweg. En dat ik dan de avond van mijn leven heb.

Ik ben gelukkig als ik dronken thuiskom en in bed probeer te kruipen zonder mijn vrouw wakker te maken, en dat dat dan niet lukt. Dat mijn vrouw boos is omdat ik haar wakker heb gemaakt, maar ook blij is omdat ik veilig thuis ben gekomen. Ik ben gelukkig als ik dertig statiegeldflessen in de flessenautomaat stop zonder dat de automaat vastloopt en begint te piepen en iedereen naar me kijkt alsof ik zo’n sukkel ben die zijn flessen te snel achter elkaar in de automaat stopt.

Ik ben gelukkig als mijn vrouw witlof uit de oven heeft gemaakt. Ik ben gelukkig als ik ‘hoi’ tegen een wildvreemde zeg en die wildvreemde dan ‘hoi’ terugzegt.

Ik ben gelukkig als ik na het douchen mijn haar droog en het na het drogen zo goed zit dat ik het niet hoef te kammen.

Ik ben gelukkig als mijn zoon een vraag stelt die ik niet kan beantwoorden en dat ik dan een antwoord moet verzinnen en hij geen enkel moment aan dat antwoord twijfelt. Ik word gelukkig van jongens met nagellak. Ik word gelukkig van vrienden die vader worden. Ik ben gelukkig als ik een handstand onder water maak en mijn vrouw naar me kijkt alsof ik twaalf ben.

Ik ben gelukkig als mijn moeder vraagt of ik een toetje wil. Ik ben gelukkig als het zomer is in Amsterdam. Als het windstil is en de stad toch kusjes naar me blaast. Ik ben gelukkig als we niets in huis hebben behalve twee blikjes ragout. Ik ben gelukkig als ik twaalf boeken koop en de boekenverkoper aan me vraagt of er cadeautjes tussen zitten en dat ik dan kan zeggen dat er geen cadeautjes tussen zitten.

En ik ben gelukkig als het voetbal weer begint. Als de weekenden weer naar honing ruiken.

De in Amsterdam geboren en getogen schrijver James Worthy (1980) probeert in zijn columns iets van het leven te begrijpen. Lees al zijn columns hier terug.

Reageren? james@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden