Opinie

'Vluchtelingen de schuld geven van woningtekort heeft geen zin'

Dick Spruitenburg is een van de 300 antikrakers die weg moeten uit de containerwoningen in de Houthavens. Ze moeten onder andere plaatsmaken voor asielzoekers. Toch laat Spruitenburg zich niet verleiden tot woede jegens de vluchtelingen, schrijft hij vandaag in een ingezonden brief in Het Parool.

Dat Dick Spruitenburg weg moet uit de Houthavens vindt hij niet verbazingwekkend. 'Als antikraker weet je: je hebt geen rechten. Op niks.'Beeld Suzanne Blanchard

Op de Amsterdamse woningmarkt is eenieder een gelukszoeker. Je mag als koper weer van geluk spreken als je een huis op de kop tikt voor de vraagprijs. Jongeren beproeven hun geluk op een campus, een bezemkast binnen de ring, of in een leegstaande woning (kraak of antikraak). Hoe dan ook, je mag van geluk spreken als je iets te pakken krijgt.

Naast de gewone stroom van nieuwe woningzoekenden is een andere stroom op gang gekomen; de vluchtelingen. Dit jaar moet Amsterdam 1375 vluchtelingen met een verblijfsstatus huisvesten. Voor de noodopvang en permanentere huisvesting worden in rap tempo creatieve oplossingen bedacht. Voor de huisvesting van jonge vluchtelingen met een verblijfsstatus wordt het voormalig sportpark Riekerhaven in Nieuw-West ingericht met de containerwoningen van het studentencomplex aan de Houthavens.

Perfect. Zoals de woordvoerder van wethouder Laurens Ivens (Wonen), in deze krant zegt over de Riekerhaven: 'We willen voor vluchtelingen een veilige omgeving creëren en tegelijkertijd de druk op de sociale woningmarkt verlichten.'

Het Parool schrijft: 'De gecombineerde huisvesting moet het gevoel van een campus nabootsen, inclusief sportieve en culturele evenementen.'

Ik ben een van de ongeveer driehonderd antikrakers die nu nog verblijven in de Houthavens. Wij zijn een divers groepje mensen aan de rand van de Amsterdamse woningmarkt. Inmiddels hebben we het te verwachten telefoontje kregen. 'Volgende maand moeten jullie eruit zijn, en excuses maar we hebben geen vervangende woning voor jullie.'

Dit is niet verbazingwekkend. Als antikraker weet je: je hebt geen rechten. Op niks. Je tekent je contract en krijgt woonruimte, maar je moet verder niets verwachten.

Weg uit de stad
Het is makkelijk om te vervallen in populisme. Wij moeten per slot van rekening onze woningen uit om ruimte te maken voor vluchtelingen. Maar dat is niet het probleem. In de berichtgeving over dit onderwerp zijn wij de 'gewone' woningzoekenden, de 'gewone' jongere, de 'andere Amsterdammers' waarover gesproken wordt. Zo probeert de politiek ook op het populistische sentiment in te spelen. Ons wordt een zeker aantal woningen beloofd, maar iedereen weet dat dat een druppel op de gloeiende plaat is.

Persoonlijk laat ik me niet verleiden tot woede jegens de vluchteling. Ik laat me ook niet paaien door de belofte van wat extra kamers. Deze 'gewone' woningzoekende, 'andere Amsterdammer' en trotse gelukszoeker ziet zich genoodzaakt deze mooie stad te verlaten. Hopelijk keer ik terug als er iets structureel veranderd is, of als ik door de wachtlijst heen ben. Of met een hoop geld natuurlijk. Want wie heeft geluk nodig, als je veel geld hebt?

Wilt u reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll een beetje naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden