Plus Column

Vlak nadat ik hem had afgewimpeld, drong het pas tot me door

Yasmina Aboutaleb Beeld Agata Nowicka

Iedereen liep weer eens in de weg in de stationshal. Vijf minuten om over te stappen lijkt veel, maar als je op Amsterdam Centraal van spoor 4a naar 10b moet, is dat niks. En dus negeerde ik iedereen die op mijn pad kwam - ook degene die om een euro kwam vragen.

Een paar meter nadat ik hem had afgewimpeld, drong het pas tot me door: dat was een klein jongetje. Tien jaar oud, op z'n hoogst.

Ik draaide me om en liep terug, maar hij was er niet meer. Ik liep een rondje door de hal. Overal dagjesmensen, toeristen, frietetende studenten. Maar geen jongetje. Ik baalde, het meest van mezelf.

Tot ik 'm zag ineens staan, achter een pilaar. Een klein, mager joch op sneakers.

"Hé, jongetje!"

Twee grote ogen.

"Jij vroeg toch om een euro?"

De jongen knikte.

"Sorry, dat ik net zo hard voorbijliep. Dat was niet zo aardig van mij. Maar ik wilde de trein ­halen."

De jongen zei niets, speelde met het kleingeld in zijn hand.

"Heb je die euro nog nodig?"

"Ja," klonk het zacht.

"Waarvoor?"

"Een treinkaartje."

"Waarnaartoe?"

"Almere, mijn moeder woont daar."

"En jij woont in Amsterdam?"

"Ja, bij mijn vader en in het weekend bij mijn moeder."

"Waar zit je dan op school?"

"In de Bijlmer. Maar het is nu weekend."

Hij had een punt.

"Hoe oud ben je?"

"Elf."

"En hoe heet je?"

Hij keek om zich heen. "Luciano," zei hij.

"Ik heet Yasmina." Ik stak mijn hand uit. "Wacht even, dan kijk ik of ik geld heb."

Ik graaide in mijn tas en pakte mijn portemonnee. Alleen maar pasjes. De jongen wipte van het ene been op het andere.

"Even wachten hoor," zei ik nog eens. Ik zette mijn tas op de grond, en begon op de tast de ­bodem te doorzoeken. Kruimels, gebruikte zakdoeken, bonnetjes. Steeds neem ik me voor om mijn tassen op te ruimen.

"Ik heb iets." Ik trok mijn hand uit mijn tas en keek naar de buit. Een euro en tien cent.

"Is dit genoeg?" zei ik terwijl ik omhoogkwam.

"Ja, dank je wel."

"Oké, doe voorzichtig," zei ik maar.

Het jongetje draaide zich om en rende de ­mensenmassa in.

Yasmina Aboutaleb (1986) rapporteert op dinsdag en donderdag voor Het Parool vanuit de stad. Lees al haar columns terug in het archief. Reageren? yasmina@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden