Plus Column

Virgil van Dijk zou de maan weg kunnen koppen

James Worthy Beeld Agata Nowicka

Precies een jaar geleden kocht Liverpool Virgil van Dijk voor meer dan tachtig miljoen euro. Ik kan me de foto nog goed herinneren.

Virgil poseert voor een kerstboom waar onnodig veel lichtjes in hangen. De donkergrijze gordijnen zijn dichtgetrokken. Hij heeft het rode shirt in zijn handen. Virgil staat precies tussen een poef en een televisiemeubel in.

Ik weet nog dat ik van het bedrag schrok. En dat mijn vrouw zei dat geen enkel mens tachtig miljoen euro waard is. Ik begon over leraren en dokters, maar ik wist dat ze gelijk had. Een paar jaar eerder had ik de wedstrijd Celtic - Rangers bezocht en daar zag ik Virgil voor het eerst in het echt voetballen.

Hij speelde goed die middag, maar iedereen met twee werkende benen en een hartslag kan goed spelen in Schotland. Dat vind ik ook juist zo mooi aan Schotland.

Alles is er mogelijk. Iedereen met tien tenen kan daar profvoetballer worden.

Precies een jaar geleden was ik blij. Ik was blij dat mijn club een verdediger had gekocht. Een gewone jongen met gordijnen en een poef. Een gewone jongen met ­onderzetters die duurder dan het koffietafeltje zijn. ­Gewoon een jongen die deodorant op zijn onderbroek spuit voordat hij een romantisch afspraakje heeft.

Nu, een jaar later, durf ik binnensmonds toe te geven dat mijn vriendin ongelijk had. Virgil van Dijk is meer dan tachtig miljoen euro waard. Mijn neef die in Liverpool woont, stond gisteren bij de gemeente om de ­geboorte van zijn dochtertje aan te geven.

Zijn dochtertje is zes jaar oud.

Hij wilde haar gewoon een nieuwe naam geven. Mijn neef wilde een Virgil van haar ­maken.

Iedereen die van Liverpool houdt, wil van alles een Virgil maken. Vanochtend noemde ik de buurman Virgil en van de week toen mijn vrouw en ik de liefde hadden bedreven, kon ik alleen maar zijn naam zuchten.

De naam van de verlosser. De virlosser.

Niemand kan hem passeren. Hij is een soort Bermudadriehoek, want hij brengt spitsen tot zinken en alle vleugelaanvallers storten neer als ze bij hem in de buurt komen.

Ik heb nog nooit zoiets gezien.

Virgil wint alle kopduels. Als hij echt zijn best doet, zou hij de maan weg kunnen koppen. Ik ben al mijn hele leven lang bang dat een meteoriet de aarde vernietigt, maar ­meteorieten zijn op hun beurt weer bang voor Virgil van Dijk.

Hij vermorzelt dat wat alleen maar wil ­vernietigen.

Woensdagmiddag volgde ik hem weer de hele wedstrijd. Liverpool - Newcastle. 4-0. Het allermooiste aan Virgil is dat hij niet alleen bikkelhard, maar ook gracieus is.

Hij loopt over het veld als een tank die door een vlinder wordt bestuurd. Hij is een dichter in het ­lichaam van een sloopkogel.

Troy Deeney, misschien wel de hardst werkende spits in Engeland, zei een paar maanden geleden op de radio dat Virgil te groot, te sterk en te snel is. Dat spelen tegen hem een nachtmerrie is.

En dat hij altijd lekker ruikt als hij de bal van je afpakt.

Dat is Virgil. Een gewone jongen uit Breda.

Gewoon een jongen die lekker ruikt terwijl hij de wereld aan het redden is.

De in Amsterdam geboren en getogen schrijver James Worthy (1980) probeert in zijn columns iets van het leven te begrijpen. Lees al zijn columns hier terug.

james@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden