Plus Column

Vincent, je kon een rapper zijn

Massih Hutak Beeld Robin de Puy

Dit is een brief die ik schreef aan Vincent van Gogh voor het evenement Vincent op Vrijdag van het Van Gogh Museum:

Beste Vincent,

Hoe gaat het met je? Ik zal er niet omheen draaien: je bent één van mijn twee grote helden. De andere is Tupac. Jullie waren allebei in je eigen tijd (en nu nog steeds) nooit helemaal begrepen of helemaal gewaardeerd en jullie braken allebei pas echt door na de dood.

In mijn fantasie lopen jullie nu rond op een plek die veel weg heeft van het Zuid-Franse landschap, met zijn eindeloze groene, gele en paarse velden waar de helderblauwe hemel boven hangt als een moeder 's avonds over haar kind.

Jullie zijn eindelijk veilig. En jullie filosoferen dagelijks over van alles en nog wat maar vooral over wie nou de beste vijf rappers aller tijden zijn.

Lil Wayne
Andre 3000
Eminem
Jay-Z
Biggie

Ik kan niet aan jou schrijven zonder het te hebben over hiphop. Net als dat ik niet naar jouw werk kan kijken zonder hiphop te zien. Neem jouw beroemde Bloeiende pruimenboomgaard, die een één op één kopie was van Ando Hiroshiges Japanse landschapsprent.

Daar waar ze je in het Westen vervloekten voor het kopiëren van andermans kunst, was het in het Oosten juist een teken van respect en vakmanschap dat je je voorgangers goed bestudeerde en nadeed totdat je je eigen handschrift in de verf had ontwikkeld. Dit stelen, is waar hiphop op is gestoeld: samplen.

Het bij elkaar brengen van zo veel mogelijk verschillende culturen, kleuren en invloeden totdat er iets ontstaat dat er nog niet eerder was maar er eigenlijk altijd is geweest.

Een andere parallel tussen jouw werk en hiphop zijn jouw talloze zelfportretten. De zoektocht naar balans tussen zelfliefde en zelfhaat daarin is even inspirerend als ontroerend. En ja, soms is het ook best grappig. Want wie maakt zo veel schilderijen van zichzelf om vervolgens in zichzelf te gaan snijden?

Ik denk ook dat als jij nu had geleefd, je ongetwijfeld een sensatie zou zijn op sociale media met je selfies en eindeloze monologen en gepassioneerde posts zoals jouw brieven aan je broer Theo.

Misschien was je zelf rapper. In dat geval zou je Ol' Dirty Bastard zijn van de legendarische rapgroep Wu-Tang Clan, die net als jij gefascineerd zijn door Oosterse kunst, in hun geval de vechtkunst kungfu.

Zelfs al zat jij ziek binnen, dan nog schilderde je een perspectief dat uit het raam naar buiten keek, naar de natuur waarin jij alles zag samenkomen en waarin alles klopte en geen uitleg nodig had.

Daar vond je rust. Zolang je er maar middenin ging staan en het bestudeerde. Uiteindelijk blies je er je laatste adem uit. Wat de natuur voor jou was, is voor een ander God. En voor mij is het hiphop.

Zodra ik mij, hopelijk in een verre toekomst, mag voegen in het korenveld tussen jou en Tupac praten we rustig verder. Voor nu: hou je taai en blijf fly.

Noordside,

Rapper en schrijver Massih Hutak (25) schrijft elk weekend een column voor Het Parool. Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden