Plus Column

Vertrekken van Facebook is juist voorbeeld van liketivisme

Johan Fretz Beeld Floris Lok

The Passion ligt alweer even achter ons, maar woensdagavond droeg een deel van Nederland zichzelf naar het kruis. Zij ­verlieten Facebook vanwege hun zorgen over privacy, maar vooral vanwege het advies van Arjen Lubach die voor een overtuigd atheïst inmiddels toch een behoorlijk succesvolle kerkleider begint te worden.

Facebook is in opspraak ­geraakt omdat er data van ­gebruikers zijn gelekt aan malafide partijen en nu denkt elke ­woke millennial dat zijn MDMA-gebruik, adoratie voor de Jessias en wandelroute door Williamsburg, Brooklyn, door de Illuminati wordt verzameld. En dat zou best wel eens kunnen kloppen, al is de kans groot dat die ­Illuminati gapend in slaap valt van al onze inwisselbare levens.

Het vertrekken van Facebook is ironisch genoeg juist een ­ultiem voorbeeld van het soort activisme dat uit Facebook is voortgekomen: liketivisme.

Op de golven van actuele morele verontwaardiging deelnemen aan digitale protestacties, ­vanuit je luie stoel. Eerst was het de sleepwet, vandaag is het Facebook, morgen het gevaar van vaccinaties en E-nummers in je Brinta.

Legitiem hoor, die kritiek op Facebook, maar ik blijf. Ik heb me nooit illusies gemaakt over hun privacyborging.

­Niemand heeft toch ooit werkelijk gedacht dat Facebook een idealistisch hobbyproject was?

Mark Zuckerberg is echt geen miljardair omdat jij het sentimentele weerzien ­tussen een gorilla en zijn verzorgster van twintig jaar geleden sharet op je tijdlijn. Zo'n social network gaat om knaken. Wij gebruiken die dienst gratis, in ruil vergaart ­papi Zuck onze gegevens. Die ­verkoopt hij door: good for him! En soms gaat dat mis: balen!

Moeten we ons dan helemaal geen zorgen maken over privacy in het digitale tijdperk? Natuurlijk wel. Maar een grote transitie naar zoiets revolutionairs als ­sociale media, zoals wij de afgelopen dertien jaar hebben ­meegemaakt, gaat nu eenmaal ­gepaard met kinderziektes en cowboygedrag.

Het vraagt om evolutie, van pioniers zelf, maar ook om sterkere regulering vanuit politiek, specifiekere wetgeving en controle. Dat ­begint bij kennis. Wie het Amerikaanse Congres met Zuckerberg zag praten, vroeg zich af hoeveel Congresleden ooit ­verder kwamen dan ­Windows 95.

De weg voorwaarts met sociale media en privacy vraagt om ­gedeelde verantwoordelijkheid. Niet om gespeelde naïviteit en volgzame verontwaardiging van mensen die jarenlang gratis ­gebruik hebben gemaakt van een topuitvinding, om zich vervolgens ondankbaar als martelaars te presenteren, zodra die app geen filantropische ngo blijkt.

Wir haben es nicht geliket? Ammehoela, je wist het ­dondersgoed. En je vond het ­prima. Alleen het was nog geen ­fashion om te vertrekken.

Nu het zover is, ga je weg, woke en al. Naar Instagram, ook van Mark trouwens, of je verlangt ­terug naar Hyves, dat je zelf zo nuffig de rug toekeerde, vanwege Facebook.

Het ga je goed, je past inderdaad beter op ­platforms waar je geen Vriend, maar Follower bent.

Reageren? j.fretz@parool.nl

Johan Fretz is schrijver en theatermaker. Hij heeft een wekelijkse column in de krant.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden