Patrick Meershoek. Beeld Artur Krynicki
Patrick Meershoek.Beeld Artur Krynicki

Verlangen naar een slome zomer

PlusPatrick Meershoek

Echt rustig willen ze niet meer worden, de zomers. Het nieuws trekt zich tegenwoordig niets meer aan van de zomerstop, en daarmee is ook een einde gekomen aan die landerige, lome weken in juli en augustus waarin werkelijk niets gebeurde. Geen fluit. De stad was leeg en stil, en ook op de redactie stopten de telefoons met rinkelen. De vriezer was gevuld met waterijsjes.

Omdat de uitgever er aan hechtte toch elke dag een krant uit te brengen, moest er een list worden verzonnen. Om te beginnen werd de nieuwsdrempel drastisch verlaagd. De kweker van een reusachtige kalebas, de bouwer van een kathedraal uit luciferhoutjes, de voetschilder met een verstuikte teen: plots werden hun verhalen met grote belangstelling opgetekend.

Voor het vullen van de resterende ruimte was er de zomerserie, een containerbegrip voor een reeks van losjes met elkaar verbonden verhalen met als enige eis dat zij onderhoudend waren en vooral niet te kort. De chef die zich doorgaans bewees als de eigenaar van een streng oog voor loze vulling, kwam nu smeken om een paar alinea’s meer in ruil voor een kop koffie.

De zomerserie bracht ons overal. De ene zomer beklommen we hijgend de hoogste torens van de stad, een jaar later stonden we te kleumen in kelders, riolen en onderaardse gangen. Voor weer een andere serie namen we ’s ochtends dankbaar afscheid van de collega die door het lot was aangeweven om die dag op een huurfiets een flink stuk door het land te peddelen.

Een enkele keer liep het uit de hand. Het plan om met een geleende camper op allerlei plekken in de stad te overnachten zag er op papier goed uit, maar binnen afzienbare tijd werden de autosleutels overgedragen aan een getalenteerde stagiair met een nieuwe vriendin die er geen been in zag om de nacht samen door te brengen op een verlaten parkeerplaats.

Het leverde prima verhalen op, maar de zaken namen een dramatische wending bij de eerste de beste tankbeurt. De stagiair stak het vulpistool van de benzinepomp in het gat waar een watertank op kon worden aangesloten, met als gevolg dat de brandstof ongemerkt met liters tegelijk over de vloer van de camper stroomde. Dat was meteen het einde van de serie.

Het is nu allemaal heel anders natuurlijk. Het nieuws dendert de hele zomer door en de redactie dendert mee. De lezer neemt de krant digitaal mee naar de camping of de casita en wil daar sterke koffie en geen slappe thee. Dat hij gelijk heeft, maar toch kan ik soms nog verlangen naar zo’n ouderwets slome zomerkrant die zich zonder kunst- en vliegwerk niet laat vullen.

Hoe zou het toch zijn met Loeki Knol?

Patrick Meershoek is verslaggever van Het Parool en schrijft elke woensdag een column. Lees alle columns hier terug.

Reageren? patrick@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden