null Beeld Artur Krynicki
Beeld Artur Krynicki

Verkrachting is een wapen dat een soldaat altijd bij zich heeft

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

“Wie hadden dat gedaan?” vroeg de verslaggever.

“De Russen,” zei de moeder.

De verslaggever hield zijn mond om de vrouw meer te laten vertellen. Maar ze zweeg en begon te huilen. De cameraman wilde op haar gezicht inzoomen, maar bedacht zich eerbiedig. Na een lange stilte zei de vrouw: “En toen ze haar verkracht hadden hebben ze haar…” Ze wilde de zin niet afmaken, alsof er van dat laatste woord een doem zou uitgaan.

Oekraïne april 2022 deed denken aan Duitsland 1945. Russen die vrouwen verkrachtten. De bevrijders van de nazi’s meenden dat ze die buit hadden verdiend. In het Berlijnse Treptower Park staat een ‘Sowjetisches Ehrenmal’ voor de gevallenen van het Rode Leger en dat noemen ze tot op de dag van vandaag de ‘tombe van de onbekende verkrachter’. Historici spreken wel over de ‘Genozid der Liebe’. Genocide omdat het vooral en in groten getale vrouwen zijn die verkracht werden. En let wel: De Wehrmacht had ook behoorlijk verkracht in Oekraïne en Rusland. En bij die Russische soldaten zaten trouwens ook Oekraïners.

Die genocide van de liefde is nu dus weer aan de gang. Verkrachting is een wapen dat je altijd bij je hebt; je kunt er de slachtoffers levenslang mee verwonden en er kinderen bij verwekken zodat jouw geslacht zich zal voortplanten. En talrijk zijn de verhalen van de vrouwen die zelfmoord hebben gepleegd.

Verschillende onderzoeken hebben ondertussen aangetoond dat je de mens vrijwel elke moraal kunt opdringen. Dus ook de moraal dat verkrachting niet zo erg is, sterker: dat het een rechtvaardige straf is voor wat jouw volk is aangedaan.

Alle legers verkrachten kortom.

Meng haat met het bevredigende gevoel van een orgasme en je ondergaat een kortdurende wraak. En voel je de bronst na een overwinning dan mag jij de wet bepalen en alles nemen wat je begeert. En omdat er meestal wel iets te haten, te wreken of te vieren valt, zal men altijd verkrachten.

Niet voor niets zijn verkrachtingen het geschenk van de generaals voor hun manschappen.

Het maakt de huidige Nederlandse ophef over grensoverschrijdend gedrag absurd. Het is vreemd om zo’n Oekraïense moeder over haar dochter te horen huilen, en op een Nederlandse zender functionarissen te horen over gevallen televisiesterren alsof dat verkrachters zijn vergelijkbaar met die soldaten.

Dat zijn ze niet.

Dus keer ik terug naar die buitenlandse zender die mijn moraal scherpt met het tegendeel van decadente verhalen over decadenten.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden