Opinie

‘Verdedig onze vrijheid om te geloven’

Ook in Amsterdam krijgen christenen, met name ex-moslims, te maken met geloofsvervolging. Don Ceder, Joël Boertjens en Jurjen ten Brinke roepen op hier met kerst bij stil te staan. 

‘Bekering tot het christendom mag geen persoonlijk risico opleveren.’ Beeld Getty Images/iStockphoto

Het is bijna kerst. Een christelijk feest waar in en buiten de kerk volop bij wordt stilgestaan. Je zou dan ook niet vermoeden dat christenen wereldwijd de grootste groep geloofsvervolgden zijn en dat deze vervolging niet aan onze stad voorbij gaat.

Geloofsvervolging neemt over de hele wereld toe. Ongeveer tachtig procent van alle mensen woont in een land waar de godsdienstvrijheid beperkt is, of zelfs geheel afwezig. Wereldwijd worden er 245 miljoen christen vervolgd. Ook in Amsterdam zijn er christenen die te maken met vervolging op grond van hun geloof. Vaak zijn het ex-moslims die zich bekeerden tot het christendom. Uit angst voor vervolging bestaan er zelfs ondergrondse kerken in Nederland, Somalische christenen komen bijvoorbeeld in het geheim samen.

Vorig jaar kwam er uit de baptistengemeente De Verbinding in Nieuw-West aandacht voor deze groep. Het bleek dat christenen worden bedreigd met geweld of zelfs de dood. Tijdens doopdiensten kunnen geregeld geen foto’s gemaakt worden, omdat het problemen kan veroorzaken voor betrokkenen wanneer deze foto’s online verschijnen.

Ex-moslims, afvalligen of bekeerlingen, worden bedreigd en in elkaar geslagen. Uit angst voor represailles is de aangiftebereidheid laag. Ook uit andere kerkelijke gemeenten kwamen signalen van christelijke vervolging. Om die reden beloofde burgemeester Halsema de kwestie te onderzoeken. Ze ging via Amsterdamse kerken in gesprek met slachtoffers. Dit najaar moet het onderzoek worden afgerond.

Burgers, predikanten, politici

Wanneer iemand in Amsterdam over zijn schouder moet kijken vanwege de bekering tot het christendom, dan hebben we een probleem. Iedereen zou vrij over straat moeten kunnen lopen en zijn wie hij wenst te zijn. Het is aan eenieder om deze geloofsvrijheid te bewaken, of je nou een politicus, predikant of Amsterdamse burger bent.

Dit kunnen we onder andere doen door de verhalen onder de aandacht te brengen van hen die vervolgd worden in de stad en misschien nog niet gehoord worden. Zoals het verhaal van die vrouw die maandenlang op straat is bespuugd vanwege haar keuze om Jezus te volgen. Of het verhaal van een andere vrouw die zelfs rouwkransen thuis kreeg gestuurd vanwege haar geloofskeuze.

Of het verhaal van de tiener die meermaals in elkaar is geslagen, omdat zijn moeder christen is. Het verhaal van mensen die dagelijks voor varken worden uitgemaakt op straat. Het verhaal van hen die vanuit hun familie en gemeenschap zoveel sociale druk ervaren dat ze geen andere mogelijkheid zien dan te verhuizen.

Wij zien een belangrijke rol weggelegd voor de Amsterdammers om zich uit te spreken, maar wat zou de gemeente nog kunnen doen? Allereerst zal de gemeente in kaart moeten krijgen hoe groot dit probleem is.

We hebben te weinig zicht op de omvang van de problematiek. Daarnaast moeten er maat­regelen bedacht en genomen worden die de aangiftebereidheid vergroten. Die bereidheid is namelijk erg laag en zonder aangifte komt het grotere probleem niet volledig in zicht. Zonder aangifte kunnen daders niet gepakt worden. Ook erg belangrijk is dat mensen serieus genomen worden als ze een melding doen. Het kan nog weleens voor komen dat de politie denkt dat het wel meevalt of dat er gewoon een familieruzie gaande is.

Een ander voorbeeld van een maatregel die zowel helpt om het probleem in beeld te krijgen als ook aangiftebereidheid kan vergroten, is het instellen van een stedelijke ambassadeur die geloofsvrijheid in de stad bevordert. Mensen die te maken hebben met geloofsvervolging, zouden daar kunnen aankloppen. De ambassadeur kan doorverwijzen naar de juiste hulporganisaties of eventueel de politie.

Zo’n ambassadeur voor geloofsvrijheid kan ook helpen bij het vergaren van kennis en gedegen beleidsvorming als het gaat om religieus geïnspireerde discriminatie of zelfs bedreiging. Een dergelijke functie stelde de ChristenUnie met andere partijen ook al eerder voor als het gaat om het probleem van antisemitisme.

Dit najaar komen de resultaten van het onderzoek naar christenvervolging en praat de politiek verder. Alleen, wij hopen dat het daar niet bij blijft.

Wij roepen dan ook dat eenieder die vervolging ervaart, zich meldt bij de politie, een betrokken organisatie of zelfs bij ons. Ook de stad en de gemeenschappen moeten beseffen wat hun rol is. Staan we open voor de ander en durven we het gesprek aan te gaan, ook als het een lastig gesprek is?

Verbinding

Verder kan de verbinding tussen kerk en moskee beter. Er is vaak te veel afstand tussen verschillende bevolkingsgroepen, het onbegrip over elkaars religie is vaak te groot. Daar ligt een rol voor zowel kerk als moskee.

Voorgangers van de geloofsgemeenschappen dienen zich uit te spreken, ook imams moeten de gemeenschap voorhouden dat er vrijheid van keuze is. Dat geloofsvrijheid in Nederland betekent dat je je kunt bekeren tot een ander geloof, hoe lastig dit voor familie en vrienden ook kan zijn.

Wie vervolgd wordt vanwege zijn geloof, verdient alle steun en bijstand vanuit de overheid en de samenleving. Durf er tijdens de kerst eens bij stil te staan dat er zovelen zijn die niet vrij zijn om te geloven, te belijden en te vieren en dat dit ook realiteit is voor stadgenoten. Laten we als politiek, kerk en stad die steun en bijstand volop geven en in liefde om betrokkenen heen staan.

Don Ceder, Joël Boertjens en Jurjen ten Brinke 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden