Paul Vugts. Beeld Artur Krynicki
Paul Vugts.Beeld Artur Krynicki

Veel wijst erop dat de Engelse student Danny Castledine de verkeerde man was op de verkeerde plek

PlusPaul Vugts

Paul Vugts

De Engelse student Danny Castledine werd meer dan veertig keer met een mes gestoken en zal kansloos zijn geweest, de eerste juninacht op het Singel in de Amsterdamse binnenstad. De details volgen nog tijdens de strafzaak, maar veel wijst erop dat de doodnormale twintiger de verkeerde man was op de verkeerde plek.

Zijn foto’s die online staan, en op het affiche voor de benefietwandeling te zijner nagedachtenis, stralen in niets uit dat we hier te maken hebben met een opgepompte en opgefokte vechtersbaas zoals die de Noordzee ook wel oversteken voor wat rauwe dagen en nachten in Amsterdam. Dat geldt ook voor het rouwbetoon van zijn familie en vele vrienden.

Een paar keer per jaar raakt hier een doodnormale buitenlandse toerist in fatale problemen. De ene door laat in de nacht op de verkeerde te stuiten, de andere door in kennelijke staat in een gracht te pissen en voorover in het water te kukelen door zo’n beruchte flauwte die je dan blijkt te kunnen overmannen.

Mij grijpt de radeloosheid aan van familie en vrienden ver weg die plotseling het contact zijn verloren en via ambassades, consulaten en Nederlandse instanties maar moeten tasten naar hun speld in die hooiberg, op onbekend terrein.

Bij Het Parool krijgen we nu en dan wanhopige berichten van familieleden van in Amsterdam verdwenen toeristen.

Naasten vliegen in voor hartverscheurende zoektochten waarin ze radeloos posters plakken, online om hulp roepen en proberen via ons, lokale journalisten, een stapje verder te komen. Vaak valt weinig te helpen.

De cynische werkelijkheid wil dat we van de grachtenplassers weten dat die na een tijdje letterlijk komen bovendrijven met open gulp. Dan meldt de politie eerst dat niet vaststaat dat het gevonden lichaam van de vermiste buitenlander is, maar weten we dat die bevestiging binnen de kortste keren zal komen.

Na misdrijven is het al even mistroostig. Soms is de identiteit van het slachtoffer snel bekend. Soms, als alle min of meer waardevolle spullen in het hostel of een auto waren achtergelaten, blijft iedereen langer in het ongewisse. Vooral over de toedracht van het drama houden de naasten prangende vragen waarop de autoriteiten niet meteen antwoord (kunnen) geven.

Ze stuiten ook nog op bureaucratie en ambtelijke en diplomatieke hindernissen.

Danny’s nabestaanden formuleren het glashelder. ‘Danny werd vermoord terwijl hij op vakantie was in Amsterdam. Helaas hebben families die een dierbare in het buitenland verliezen, niet dezelfde rechten of steun als hier.’

Ik ken aardige én gedreven rechercheurs die alles doen om zo’n familie maximaal te helpen, maar ik ken ook de families die hulpeloos van kastje naar muur zijn gestuurd (en daarom ons maar weer benaderen).

Daar schuilen kansjes op verbetering.

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als misdaadverslaggever. In de Taghi Podcast vertelt hij samen met collega Wouter Laumans over ontwikkelingen in het proces rond Ridouan Taghi.

Reageren? paul@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden