Maarten Moll Beeld Sjoukje Bierma
Maarten MollBeeld Sjoukje Bierma

Vanmiddag gaan we Peer op de lantaarnpalen plakken

PlusMaarten Moll

Peer is weg.

Verdwenen.

Nu al drie dagen.

Ik had net de kattenbak schoongemaakt.

“Waar is Peer?” vroeg Oudste Dochter nog vrolijk, klaar om de kat in een zoveelste liefdevolle verwurging te nemen.

“Heeft iemand Peer nog gezien vandaag?” vroeg ze een paar uur later wat ongerust.

“Hij zal toch niet van het balkon zijn gesprongen?” riep ze met paniek in haar stem.

Peer. Het eerste dat hij, nog naamloos, deed toen we hem in huis hadden is aan het lint gaan hangen dat uit de roman Het leven een gebruiksaanwijzing van Georges Perec stak.

Sjors of Peer dus. Het werd Peer.

Overal gezocht. In de laden onder het bed (heb ik hem per ongeluk een keer een halve dag in opgesloten).

Ook achter gesloten deurtjes.

Ik: “Daar kan hij niet zitten.”

Vernietigende blik.

Vervolgens zigzaggend door de buurt. Op de fiets, lopend. Roepend. Kijkend achter hagen, op daken van schuurtjes. In de rietkragen. (Kunnen zwanen katten pakken?)

Dierenambulance gebeld. Niets.

Oudste Dochter kon er niet van slapen. Jongste Dochter weet nog van niets want op Terschelling.

Ik hou me groot (waarom eigenlijk?), en zeg geregeld: “Hij komt wel weer terug.”

“Hoe dan?” krijst Oudste Dochter er dan telkens achteraan.

En dan staar ik langdurig in mijn kop thee (maar de blaadjes verveine vertellen me niet waar Peer is).

We houden de ramen open. We draaien geen muziek meer (sorry Bob, fantastische nieuwe plaat, maar nu even ophouden met dat gejengel). Bedacht op iedere miauw die we horen.

We zijn al een paar keer opgesprongen en naar het balkon gerend.

Telkens vals alarm. Andere katten (stomme beesten).

Ik kijk nog geregeld onder tafel of hij toch niet op een van de stoelen ligt. Vanochtend vulde ik zonder er bij na te denken zijn schaaltje met brokken.

Oudste Dochter heeft flyers gemaakt.

VERMIST

‘Peer is een speelse jonge kat. Hij is vanaf tweehoog van het balkon gevallen en kent de omgeving niet.’ Met contactgegevens etc.

Twee prachtige foto’s van Peer erbij.

Daar moeten we mee naar de lantaarnpalen. Het Opsporing Verzocht voor huisdieren.

Een voorstadium van het ergste.

Toen we oppashond Theo nog hadden zag ik op de lantaarnpalen langs de Oosterringdijk geregeld aanplakbiljetten. Berichten waar de liefde en de wanhoop vanaf spatten. Soms werd er een beloning uitgeloofd.

Een tijd geleden was Mars zoek. Een rode buurtkat. Ik heb Mars gevonden. Achter een struik. Ik heb het nummer gebeld. Trillend. Ik heb de huilende baasjes gezien. Stil weggelopen.

Vanmiddag gaan we Peer op de lantaarnpalen plakken.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden