Theodor HolmanBeeld Artur Krynicki

Van de dialoog tussen zwart en wit komt weinig terecht

PlusTheodor Holman

Tjongejonge, zeg. Het kan aan mij liggen, maar ik geloof niet dat de band tussen zwart en wit de laatste tijd hechter is geworden.

Integendeel.

Continu wordt de vraag gesteld: wat vind jij van Black Lives Matter? Het is een vraag waarop antwoorden met overduidelijke ­ironie niet meer mogelijk is. Ironie wordt welbewust uitgelegd als racisme.

“Nou, ik vind zwarte levens helemaal niet belangrijk. Laat maar rotten. Wat dat betreft ben ik het helemaal met het coronavirus eens.”

“Is echt helemaal niet leuk, hoor. Doe je weer Theo van Gogh na?”

“Sorry, maar ik wil ermee aantonen dat ik in feite de vraag te dom vind. Ik las trouwens een stukje van die BLM-groep, waarin ze erkenden dat ze de communistische leer hoog in het vaandel hebben staan. Van ­communisme moet ik niets hebben. Ik vind het gevaarlijk. Maar als ik tegen jou zeg: ‘Ik vind BLM een stel zeer gevaarlijke idealisten, die uiteindelijk geweld recht­vaardigen,’ dan zet je mij weg als racist.”

“Ik stel die vraag ook, omdat ik je… suspect vind.”

“Wat betreft racisme? Dan vind ik dat een reden om mijn vriendschap met je op te ­zeggen. Dat racismegekloot begint me de keel uit te hangen, overigens.”

Van die ‘dialoog’ die zo noodzakelijk schijnt te zijn, komt dus weinig terecht.

Ik weet ook niet waarover ik zou moeten ­dialogen. Met lieden die mij verdenken van racisme, wens ik niet eens te spreken.

Er is trouwens wel een onderwerp dat ­hieraan raakt.

Toen ik een Joodse vriendin had, kreeg zij constant de vraag of zij Joods was.

“Ja, hoezo?”

“Nou nee, niks.”

Vriendin en ik keken elkaar dan veel­betekenend aan en spraken daar later over.

“Ja, schat, je ziet er nu eenmaal uit als een Joodse prinses. Daarom hou ik ook van je,” zei ik.

“Ik denk dat hij een antisemiet is.”

“Kan… Maar hij heeft verder niks gedaan, niks gezegd, niks, niks, niks, en wat zouden we ertegen moeten doen, zolang zijn gedrag verder niet antisemitisch is?”

Mijn vermoeden is trouwens dat er meer antisemieten zijn dan functionarissen die discrimineren op kleur.

Zou dat kunnen worden onderzocht?

Ik wil me vergissen.

Ik heb zelf een keurig kleurtje en heb nooit iets van racisme gemerkt. Ook tegenover zwarte mensen heb ik in mijn nabijheid nooit iets van serieus racisme gemerkt. Maar sinds mijn studietijd heb ik antisemitisme gezien.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden