Plus Column

Vakantiegevoel op een maandagmiddag

Yasmina Aboutaleb (29) rapporteert op dinsdag en donderdag vanuit de stad.

Yasmina Aboutaleb Beeld Agata Nowicka

Pas toen het al een paar dagen meer dan vijfentwintig graden was in de stad, durfde ik met mijn vriendin mee naar het buitenbad. Marieke (70) is een echte buitenzwemmer, zodra eind april het buitenzwemseizoen begint, is ze in het De Mirandabad te vinden. Ook als dat betekent dat ze er in het begin in haar winterjas naartoe moet.

En ze is niet de enige. Er is een vast cluppie van Zuidbewoners dat dagelijks in het buitenbad te vinden is. Of het nu lekker weer is of niet. Niet dat ze er samen heengaan, maar ze kennen elkaar allemaal. Marieke had me van tevoren gewaarschuwd. "Je zult ze wel zien, altijd dezelfde mensen."

Toen ik aankwam, werd ik meteen met de lokale gebruiken geconfronteerd. Ik wilde me verkleden in een hokje, maar Marieke verkleedde zich gewoon op het platje naast het zwembad. Dat doet iedereen, zei ze.

Op de betonnen platen rondom het felblauwe zwembad lagen mensen. Een ligtribune. Vlak boven het beton trilde de lucht van de hitte. Af en toe zag ik een Hollands lijf, inmiddels rood aangelopen, over de hete grond richting het bad snellen om met een flinke plons in het water te verdwijnen.

Tegen mijn verwachting in rolde ook Marieke haar handdoek op het beton uit, naast een 31-jarige Italiaan die het lichaam en de teint van onehitwonder Peter André had. Ineens snapte ik waarom we niet op het koele gazon, maar op de hete bakplaten lagen.

Ik had nog maar net mijn zonnebrandcrème uit mijn tas getrokken, toen Marieke van een afstandje werd aangesproken. "Is dat je dochter?" kraaide een stevige vrouw in zwempak. Marieke, loom van de warmte, draaide zich langzaam om: "Nee, een vriendin," antwoordde ze. '"O." De vrouw trok een wenkbrauw op.

We waren gespot. Vanaf dat moment kwamen, verspreid over de middag, meerdere dames en heren van het vaste cluppie 'toevallig' langs. Even kijken wie Marieke mee had.

Terwijl ik, voor het eerst dit kalenderjaar, mijn buik aan de zon toonde, kwam ik een hoop te weten over de buitenzwemmers. Zoals over een chique dame uit de Rivierenbuurt, die afgelopen weekend haar 77ste verjaardag goed had gevierd. Dansen, drinken, roken. Het was geweldig geweest. Ze had wel een beetje veel drank ingeslagen, ze had nog een heel fust over.

Maar er was gelukkig ook genoeg tijd om naar het zwembad en de strakblauwe lucht te staren, en vliegtuigen te tellen, en te zien hoe met een grote groep tieners een sfeer van hitsigheid zijn intrede deed.

Zwemmen wisselden we af met zonnen. Ik was vergeten hoe fijn het was om na het baantjestrekken op een verwarmde handdoek uit te hijgen. Met mijn ogen dicht luisterde ik naar de vertrouwde zwembadgeluiden: opspattend water, het gekrakeel, het geluid van de douches. Zo kreeg ik, op een maandagmiddag, zowaar een vakantiegevoel.

yasmina@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden