Opinie

'Vage slogans helpen de kiezer absoluut niet'

Met zo veel lege partijslogans is het lastig kiezen komende week. Schrijver en journalist John Jansen van Galen sloeg de stemwijzers erop na en beziet het resultaat met afgrijzen.

Partijen zijn er genoeg, maar kiezen uit dat aanbod blijkt een kunst

Tast u ook zo in het duister? Hoe te stemmen?

De verkiezingsleuzen zijn niet bepaald behulpzaam bij het maken van een keuze.

D66 wil 'aan het werk voor Amsterdam', want 'D66 krijgt het voor elkaar'. Het? Wat dan precies?

'Kies voor doen,' spoort de VVD ons aan, vanuit de gedachte dat doen beter is dan niets doen, al is dat in de politiek lang niet altijd zeker.

Een affiche roept mij toe met de vraag wie ik denk dat meer doen voor mijn veiligheid: de 'schreeuwers' of de 'doeners'? Voor de laatste moet ik bij de VVD zijn! De PvdA heeft 'hart voor Amsterdam', is 'voor een stad voor iedereen' en wil 'een thuis voor iedereen' bieden.

Het zou ook eens anders moeten zijn.

Het raadplegen van de verkiezingsprogramma's helpt je evenmin verder, vooral door hun gebrek aan exactheid. Alle grote partijen willen meer woningen voor 'middeninkomens' zonder aan te geven wanneer ik een middeninkomen heb, met name voor 'middenhuren'.

Maar hoe hoog worden die dan? Het is een relatief begrip. De SP wil zelfs een maximumhuur invoeren voor jongerenwoningen zonder er echter bij te melden hoeveel die dan zal bedragen.

Dorpsgekken
In arren moede ging ik daarna te rade bij zowel de Stemwijzer als het Kieskompas. Volgens de eerste komen mijn opvattingen het meest overeen met die van de naamloze lijst Van Oudenallen (waarachter zich De Amsterdamse Juffers verschuilen), ex aequo met het U-Buntu Connected Front.

Volgens het Kieskompas daarentegen hoor ik met mijn meningen het meest bij De Stem van de Straat, waarvan de lijst wordt aangevoerd door Steve Brown.

Daar zit je dan mooi mee. Als je hun websites raadpleegt rijzen de haren je ten berge. Gonnie van Oudenallen, politieke zwerfkei met een dubieuze reputatie, hoopt dat 'alle dames' in Amsterdam op haar zullen stemmen.

De aanvoerders van het front met die Afrikaanse naam ken ik als warme pleitbezorgers van de suprematie van het zwarte ras.

En Steve Brown bestookt het 'PvdA Bejaarde Vod Het Parool' en 'Octopus-Rottenburg-De Balie' met processen, omdat ze hem nooit aan het woord laten, hoewel zijn partij immers op tien zetels winst staat!

Waar heb ik het aan verdiend om virtueel gekoppeld te worden aan uitgesproken dorpsgekken? Ik houd mij zelf voor een gematigd en redelijk mens, dus al die splinterpartijtjes hebben volgens Stemwijzer en Kieskompas net genoeg zinnige standpunten om mijn voorkeur te verdienen. Zodat ik uiteindelijk zelf als dorpsgek uit de bus kom.

Zo worden verkiezingen een tombola van gemeenplaatsen en dooddoeners. Alle partijen komen op voor 'de Amsterdammers' en je moet goed lezen om er achter te komen dat volgens bepaalde partijen sommige Amsterdammers toch meer Amsterdammer zijn dan andere, en daarom voorrang dienen te krijgen op de woningmarkt.

Maar de meesten bepleiten iets dergelijks niet, ze houden zich liever op de vlakte, teneinde te bereiken dat zoveel mogelijk mensen komen stemmen en wel op hen - wat ik echter betwijfel, ik verwacht van dergelijke vaagheid een averechts effect.

Optocht van onbekenden
Het wordt erger als u inspecteert wie kandidaat zijn voor de stadsdeelcommissies. Veel doet het er niet toe want ze krijgen toch niet meer dan een adviserende rol.

Maar de gedachte achter het splitsen van de stadsdelen was immers dat nu eens informele buurtleiders namens ons hun zegje zouden doen? Wat denkt u?

Bij mij in Noord-West dingen naar vier zetels liefst 14 lijsten mee en de drie kandidaten die ik ken zijn alle beroepspolitici van gevestigde partijen, onder wie de aftredend stadsdeelvoorzitter, die bij mij om de hoek woont.

Verder is het een optocht van onbekenden die niet duidelijk maken waar ze voor staan. (PvdA: 'Thuis hebben, thuis voelen en thuis blijven').

Woensdag zal ik, naar het inspirerende voorbeeld van wijlen politiek commentator Willem Breedveld, met de kleindochters taartjes eten om de verkiezingen te vieren als 'feest van de parlementaire democratie'.

Maar deze verkiezingsstrijd tussen lege hulzen stemt mij weinig optimistisch over de vitaliteit van het stelsel.

John Jansen van Galen, schrijver en journalist Beeld ANP Kippa

Tip Het Parool

Op 21 maart goed voorbereid naar de stembus? Like Amsterdam Kiest op Facebook om niets meer te missen.

Stemadvies nodig? Doe de Kieswijzer van Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden