Plus Column

Vader en ik zijn niet jaloers, alleen maar opgelucht

Thomas Acda Beeld Wolff

Koningsdag en buurmeisje Lena heeft een eenwieler gekocht. Buurjongen aan de andere kant heeft, met zijn tien jaar, eigenhandigeen suikerspinmachine gehuurd. Om vette winst te maken. En waarom niet? Winst is verreweg te verkiezen boven verlies. Het buurmeisje heeft 21 euro betaald voor wat na meesterlijk onder­handelen een circussollicitatie leek, maar na een uur al verworden is tot halve k^tfiets.

Ondertussen doet de suikerspinmachine van Tom niet bepaald waar hij die 'f^cking zestig euro' huur voor betaald heeft. Zijn vader, die al sinds half zeven de straat oppoetst en een tent heeft opgezet om de handel van zijn zoon in goede banen te helpen, weet het ook niet meer.

Ik, de handige buurman, bekijk het apparaat, zit wat aan snoertjes en kabeltjes en weet het vervolgens net zomin. De andere buurman wordt erbij gehaald. Hij drukt op de aan-knop en het apparaat doet het. Vader en ik zijn niet jaloers, alleen maar opgelucht.

Buurmeisje weet van geen opgeven. Het is een behoorlijk jip-en-janneketafereel aan het worden als de alleenstaande buurvrouw, oud genoeg dat het van haar geen alleengaand hoeft te heten, bij iedereen wat aanschaft. Voor het buurtgevoel en omdat ze gewoon aardig is.

Cupcakeje bij mijn dochter, suikerspin bij Tom, wiens machine er vervolgens meteen weer mee ophoudt. Voor Lena Eenwieler koopt ze barra bij de Surinaamse familie die mama naar Holland heeft gehaald omdat zij gewoon de allerlekkerste barra van de wereld maakt.

Mijn dieet is inmiddels volledig naar de gallemiezen tenzij ik straks na het derde glas cava van de buurman ineens cupcake, suikerspin, barra en cava op mijn beknopte lijst van wat ik wel mag hebben, zie staan. De kans lijkt me niet zo heel groot, maar dat kan best komen omdat ik nog aan glas twee moet beginnen.

Lena plettert vol op haar snufferd voor de barrakraam en de hele familie ontfermt zich over haar. Ze maakt vrij luid duidelijk dat barra of bami de aanschaf van de stomste uitvinding van de eeuw niet gaat vergoelijken.

De handige buurman bekijkt de een­wieler en komt tot de conclusie dat er een groot gedeelte van de fiets ontbreekt. Snel mijn derde glas inschenken voor hij alles alleen opheeft.

Buurman Vader overlegt met zoon Suikerspin. Ze bieden Lena een baan aan. Tom blijft eigenaar, maar neemt Lena in dienst. Vader gaat de halve fiets ruilen. ­Deze buurvrouw zegt eerst: "Eens gekocht..." Ik help en zeg: "Mag ik heel even proberen...?"

Maar dat lijkt eigenlijk niemand een goed idee. Dan neemt ze hem liever terug.

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van 'de' Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden