Johan Fretz Beeld Artur Krynicki

Vaarwel, waarde Britten. Doe het dan. Ga weg

Plus Johan Fretz

In Aankutten - Het Boek van Anouk Kemper, een oergeestige en rake zedenschets van de hedendaagse millennial, breekt ene Alex met haar vriend. Uit mededogen voegt ze eraan toe dat hij voorlopig wel in hun appartement (háár appartement) mag blijven wonen, totdat hij wat nieuws heeft gevonden. Alleen: de jongen gaat niet meer weg. Nooit meer. Hij ligt daar maandenlang maar op de bank te stinken.

Ik moest hier aan denken toen deze week de zoveelste deadline voor de brexit verstreek, zonder dat er een brexit had plaatsgevonden. Natuurlijk had iedereen dit aan zien komen, behalve Boris Johnson. Als het bord voor je kop maar groot genoeg is, dan komt zelfs het meest voorspelbare als donderslag bij heldere hemel. 

Johnson was premier geworden uit een soort van roeping. Dat wil zeggen dat hij op een dag een mening had gekozen, waarvan hij dacht dat die hem de meeste stemmen zou opleveren. Daarna had hij een paar vrienden en partijgenoten een mes in de rug gestoken en zo was hij eindelijk de baas van het Verenigd Koninkrijk geworden. 31 oktober weg uit de EU: hij zou dat klusje wel even klaren. Johnson zag zichzelf als een moderne Winston Churchill. Helaas bleek hij in de praktijk meer een moderne Basil Fawlty.

Er is altijd wel ergens een man te vinden die denkt dat hij iets beter kan dan een vrouw, puur omdat hij lijdt aan grove zelfoverschatting. Dus toen de deadline van 31 oktober niet werd gehaald, toen er weer uitstel kwam, en opnieuw nieuwe verkiezingen werden uitgeschreven, gingen mijn gedachten uit naar Theresa May. Deze afgang was haar gegund.

Maar nu de experts schrijven dat zelfs nieuwe Britse verkiezingen wellicht geen definitief einde zullen maken aan de brexitsoap zonk de moed me in de schoenen. Hoeveel uitstel moeten we nog verlenen? Ik dacht aan Alex, die haar ex eindeloos in haar huis liet slapen en vroeg me af: wordt het niet eens tijd dat wij onze vervelende lapzwans van een ex zelf de deur uitzetten? Dan maar geen afkoopsom, nee, houd je kleingeld maar bij je.

Ja, waarde Britten, wij rapen jullie spullen op en smijten ze het raam uit. Laat de hele buurt het maar horen en zien: we hielden zielsveel van jullie, maar jullie wilden niet meer, dus: leave! Gooi je grenzen dicht. Bouw een hek. Jaag elke Europeaan je land uit. “Take back control,” roepen jullie al drie jaar zelfvoldaan. Doe het dan. Ga weg. 

Dat jullie economie zal krimpen, ten koste van de arbeidersklasse die het hardst om een brexit roept: daarover zeuren heeft geen zin meer. Zelfs jullie Labourpartij is te laf om ondubbelzinnig tegen deze ondergangskermis te strijden. 

Dat jullie gezondheidszorgsysteem (nu al een nachtmerrie van klassedenken) helemaal niet wordt gespekt met miljoenen, zoals jullie werd beloofd, maar straks in handen valt van steenrijke en moreel failliete farmaceuten uit Amerika, met wie Boris lucratieve dealtjes zal sluiten: echt, wij hoeven jullie niets uit te leggen. Jullie weten het zelf, en toch gaan jullie liever krijsend ten onder, dan jullie trots in te slikken en weet je: dat is jullie goed recht.

Houd jezelf voor de gek, klamp je vast aan een wereld die allang niet meer bestaat, hijs die clown 12 december opnieuw op het schild, maar vanaf nu zitten er bij ons eindelijk nieuwe sloten op de deur.

Reageren? j.fretz@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden