'Undateables van BNN maakt van daten een amusant theaterstuk'

'Vierwieler' Mira Thompson werd benaderd voor BNN-programma The Undateables. In een open brief komt ze op voor haar gevoel van waardigheid.

Mira Thompson, zangeres.Beeld -

Beste BNN,

Jullie programma The Undateables zal binnenkort zijn vijfde seizoen vieren. Om eerlijk te zijn ben ik allerminst geïnteresseerd in reality-tv, laat staan een programma over daten.

Toch heb ik jullie programma gezien - uit nieuwsgierigheid - omdat ik mijzelf op vier wielen voortbeweeg en ik mij in die zin verwant voel aan de kandidaten.

Ik was erg benieuwd hoe jullie mede-vierwielers en andere kandidaten zouden benaderen. Net zo goed als dat ik weet dat sex sells, weet ik ook dat mensen met een beperking 'sellen'. Mensen kijken graag naar anderen die het 'zwaarder' hebben dan zijzelf of kijken naar ons als rariteit.

Ik weet ook dat jullie je eigen programma nooit zo zullen omschrijven. Jullie zullen zeggen dat jullie intentie juist is te laten zien dat mensen met een beperking 'ondanks de beperking' heus wel dateable zijn.

Tamelijk sceptisch zette ik de televisie aan. Een opgewekte jongen met glinsterende ogen verscheen op mijn beeldscherm. Er klonk een mannenstem die de jongen introduceerde en vertelde waarom hij er belang bij had zich kandidaat te stellen voor The Undateables. Mijn terughoudendheid die ik vooraf had bij het programma werd met de minuut sterker.

Laten we makkelijk beginnen: de naam van het programma. Jullie zien dit als een goed bedoelde woordgrap.

Nu wil ik het beoordelingsvermogen van de mensheid niet onderschatten, maar toch vrees ik dat de meeste kijkers deze woordgrap niet zullen snappen of niet zullen opmerken.

Het zogenaamde doel van jullie programma (duidelijk maken dat mensen met een beperking heus wel dateable zijn) heeft dan al een deuk opgelopen.

Waar het programma bedoeld is om te laten zien dat mensen met een beperking net zulke sensuele en interessante mensen kunnen zijn als de 'gezonde' medemens, is de uitkomst het tegenovergestelde.

Er wordt een - voor mij niet onbekende - methode gebruikt: inspiration-porn. Voor wie deze term nog nooit gehoord heeft: de term is bedacht door disability rights-activiste en comedienne Stella Young. Zij wilde met deze term de objectiverende positie van mensen met een beperking aankaarten.

Wij worden vaak het publieke domein binnen­getroond als inspiratie voor de gezonde medemens. Dit zal goed bedoeld zijn, maar omdat er wordt gestigmatiseerd, worden wij niet als complexe persoonlijkheden gezien, zoals ieder ander. Zodoende heeft deze methode voor ons (mensen met een beperking) het tegenover­gestelde effect.

Mijn kritiek op jullie programma is geen kritiek op de kandidaten die participeren. Ik onderschat de enorm gecompliceerde positie van seksualiteit als iemand met een beperking niet. Maar dat maakt mijn woede over jullie programma misschien nog wel sterker: jullie maken van het daten als persoon met een beperking een amusant en plezant theaterstuk.

Beeld uit The Undate­ables met Angelo (l), die lijdt aan Moebius syndroom, een verlam­ming van de aangezichts­spieren en zijn tong.Beeld BNN

De tragiek die sommigen van ons ervaren op het gebied van de liefde en seksualiteit wordt op deze manier geheel weggepoetst.

Een ander misleidend aspect van jullie programma is dat er clichés worden gebruikt als: 'kandidaat heeft zijn beperking volledig geaccepteerd' of 'kandidaat heeft haar beperking overwonnen'. Dit soort uitspraken vind ik storend.

De handicap 'overwinnen' lijkt mij on­mogelijk. In een samenleving waar de meest eenvoudige plekken onbegaanbaar zijn voor een rolstoelgebruiker, er nog altijd met een kinderstem tegen ons wordt gepraat en onze intelligentie vaker onderschat dan overschat wordt, is 'overwinnen' niet van toepassing.

Mijn ergernis komt voort uit het feit dat jullie ons reduceren tot 'positievelingen', terwijl wij net zulke veelzijdige en verschillende mensen zijn als de rest van de mensheid.

Ik schrijf dit omdat ik zelf benaderd werd door jullie om deel te nemen aan The Undateables.

Er is geen blonde haar op mijn hoofd die ook maar overweegt mee te doen, maar ik voel mij genoodzaakt om op te komen voor mijn belangen en mijn gevoel van waardigheid.

Dat jullie mij benaderen zegt wat mij betreft genoeg. Deze veronderstelling bevestigt het stereotype idee over mensen met een beperking: het idee dat wij per definitie alleenstaand zijn, anderen nodig hebben om ons leven mooier te maken en het idee dat wij überhaupt iemand anders nodig hebben om een waardevol bestaan te leiden.

Mira Thompson, zangeres.

Lees ook: Producer voor BNN vindt Amsterdamse student 'undateable' en BNN maakt excuses voor kandidatenwerving Undateables

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden