Column

Uiteindelijk zullen we er toch aan moeten geloven

Michiel Couzy
Michiel Couzy Beeld Wolff
Michiel CouzyBeeld Wolff

De afwezigheid van burgemeester Eberhard van der Laan overschaduwt natuurlijk alles op de Stopera. Maar geheel in lijn met de opdracht van de burgemeester om goed voor Amsterdam te zorgen, moeten wethouders en raadsleden ook verder met het besturen van de stad.

En dus kwam afgelopen week 'gewoon' de begroting uit en ging het in de raad 'gewoon' over sociale huur, toeristenbelasting en parkeergarages.

De fractievoorzitters zijn al een keer bijeengekomen, achter gesloten deuren, om af te tasten hoe het nu verder moet. Het is weliswaar te vroeg en niet kies om te speculeren over de opvolging van de burgemeester die weliswaar ziek, maar niet afgetreden is. Maar de vraag wie zijn taken de komende tijd gaat waarnemen, dient zich wel aan.

Het antwoord op die vraag hoeft niet heel snel te komen. Amsterdam staat nog bol van de emoties over zijn zieke burgemeester en een overhaaste komst van een waarnemer maakt de vervanging van Van der Laan ineens pijnlijk zichtbaar, veel meer dan de situatie waarin de locoburgemeester de honneurs waarneemt, zoals Kajsa Ollongren nu doet. Dus het kan nog wel even wachten.

Maar uiteindelijk zullen we er toch aan moeten geloven. Het zou namelijk zomaar kunnen dat Amsterdam lange tijd op een waarnemer moet leunen, vanwege de gemeenteraads­verkiezingen in maart 2018 en de ongeschreven regel dat een nieuwe raad over de nieuwe burgemeester gaat. Dan zijn we zo een jaar verder.

De keuze voor een waarnemer is dus een belangrijke. Het zou onwenselijk zijn als deze selectie ontaardt in een politieke strijd, zoals in 2010, toen wethouder Lodewijk Asscher aantrad als waarnemer na het aftreden van Job Cohen. D66 stapte woedend uit de besprekingen voor een nieuw college.

Ook nu liggen gevoeligheden op de loer. Hoe zullen andere partijen reageren als D66 wethouder Kajsa Ollongren naar ­voren schuift? En wat als VVD lijsttrekker Eric van der Burg suggereert?

Dit valt allemaal te voorkomen door een waarnemer van buiten te benoemen; een zwaargewicht die boven de partijen staat.

Maar zo'n oplossing doet afbreuk aan de Amsterdamse traditie om zelf een waarnemer naar voren te schuiven, zoals ­gebeurde met Asscher, Jaap van der Aa en Frank de Grave.

Voor een interne kandidaat valt veel te zeggen. Amsterdam heeft behoefte aan rust. De buitenwereld is al onrustig genoeg; een kabinet is er nog niet en op de achtergrond speelt continu de dreiging van terreur. Dan is het fijn als iemand al een tijdje meedraait, weet wat er speelt en iedereen kent. Iemand als ­Ollongren.

Politiek profileert ze zich weinig en daarmee is ze altijd al meer burgemeester dan wethouder geweest en ze heeft als ex-topambtenaar een uitgebreid netwerk, tot aan premier Mark Rutte aan toe. Op Prinsjesdag maakte ze indruk als vervanger van Van der Laan.

Maar ja, het kan zo maar zijn dat ze binnenkort wordt gevraagd voor een post in het nieuwe kabinet. Een waarnemer die al snel vertrekt, is ­onwenselijk.

Op de vraag of ze naar Den Haag gaat, antwoordt Ollongren standaard dat dit niet aan de ­orde is. Maar daarmee komt ze niet meer weg. In deze bijzondere situatie moet Ollongren snel duidelijkheid geven over haar toekomst, zodat Amsterdammers snel weten waar ze aan toe zijn.

Politiek verslaggevers Michiel Couzy en Ruben Koops belichten beurtelings op zaterdag in 'Republiek Amsterdam' een politiek onderwerp uit de stad.

Reageren? m.couzy@parool.nl

null Beeld Steen
Beeld Steen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden