Marjolijn de Cocq. Beeld Artur Krynicki
Marjolijn de Cocq.Beeld Artur Krynicki

Type misogyne oude witte man, nooit behoefte gevoeld hem te lezen

PlusMarjolijn de Cocq

Nooit behoefte gevoeld hem te lezen. Type misogyne oude witte man, dat is het beeld dat ik van hem had. Ja, veel prijzen gewonnen natuurlijk, maar ook in een tijd dat jury­leden doorgaans van het type misogyne oude witte man waren.

Ik heb een inhaalslag te maken.

Ik wil nu alles lezen wat hij heeft geschreven.

Indirect heb ik dat te danken aan de biografie die Blake Bailey schreef van de ‘Amerikaanse grootmeester’ en die nu in de Verenigde Staten is, eh, gecanceld wegens beschuldigingen van seksueel misbruik tegen de biograaf zelf.

Direct heb ik het te danken aan Connie Palmen. Want zij bevestigt in haar recensie van de biografie in de Volkskrant onverholen mijn beeld van de ‘schunnige, wellustige, door seks geobsedeerde, dwangmatig masturberende, wraakzuchtige, van misogynie beschuldigde, overspelige, door en door Amerikaanse schrijver’. Maar, schrijft ze, zij herinnert zich de aankondiging in 2012 dat hij zou stoppen met schrijven, zoals anderen zich het bericht van de moord op Kennedy herinneren. Want zij houdt van Philip Roth.

Dan heb je als vrouw wat uit te leggen, stelt ze.

En dat doet ze zo: ‘Hij is een van de intiemste, waarachtigste en onverbiddelijkste schrijvers die ik ken en ik krijg er al meer dan 45 jaar geen genoeg van hem op te zoeken in zijn spiegel­paleis, met hem te verkeren in een van zijn talloze vermommingen, te genieten van zijn scherpe intelligentie, zijn weergaloze humor en zijn lef, weer onder de indruk te raken van de stili­stische bravoure waarmee hij de hilarische en tragische strapatsen van de op hem lijkende personages beschrijft, om ondanks alles te ­vallen voor zijn vuilbekkende alter ego’s, ­woedende dubbelgangers, wraakzuchtige afsplitsingen, depressieve stand-ins.’

In één zin.

Ik lees Engelstalige boeken liefst in het Engels, maar De Bezige Bij kwam gelijktijdig met de ­biografie met een heruitgave van de vertalingen door Else Hoog van Roths Amerikaanse trilogie: Amerikaanse Pastorale (1997, bekroond met de Pulitzerprijs), Ik was getrouwd met een communist (1998) en De menselijke smet (2000).

Sinds ik de boekenpagina’s van deze krant mag samenstellen, droom ik geregeld dat er boekenkasten over me heen vallen. Dat is niet zo gek, want elke dag stapelen nieuwe boeken zich op rond mijn bureau. Ik wil me daar weleens over beklagen, maar nu hoefde ik niet eens met een vinger te knippen of Roth kwam naar me toe. Precies op het moment dat ik aan hem toe was.

Amerikaanse pastorale – geniaal – heb ik inmiddels verzwolgen.

Dank, Connie.

Marjolijn de Cocq schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? m.decocq@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden