Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Twee raketten in Polen: de vergissing die verwacht werd

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Twee raketten zijn neergekomen in Polen, een Navo-land. Twee doden. Onschuldige slachtoffers van het wereldgebeuren.

Het is de vergissing die verwacht werd. Rusland schoot niet naar die plek, Oekraïne had ook niet de bedoeling om Polen te raken.

Hoe terecht terughoudend alle wereldleiders ook waren, een vergissing kan wel voor de Derde Wereldoorlog zorgen. Er is geen mens die zich nooit vergist.

Poetin vergiste zich toen hij Oekraïne binnenviel. Hij vergiste zich ook in de loyaliteit van zijn generaals. Hij moest de een na de ander ontslaan.

Vergisten onze leiders zich in de sancties tegen Rusland? Is het effect dat wij geen gas meer krijgen niet erger voor ons dan voor Poetin? Het wereldgebeuren is een kralenketting van vergissingen. Hebben we ons vergist in de vooruitgang? Vergissen we ons als we de klimaatmaatregelen goed bekijken? Vergissen de boeren zich, of juist niet?

Met een beetje goede wil kun je in elke maatregel en elke beslissing een vergissing zien. Als we nooit plastic hadden uitgevonden hadden we nu geen plasticsoep. Als we geen kinderen hadden gekregen, had de mens niet bestaan en ging het een stuk beter met de aarde. Of is dat een vergissing?

Ik weet zeker dat Poetin en Xi denken: die westerse democratie is een vergissing.

Vrijwel al onze ‘waarden’ heb ik zien draaien, soms net zo snel als de aarde.

Ik denk bijvoorbeeld nog steeds dat ‘mensenrechten’ het waard zijn om naar te leven. Maar ook die zijn al ‘gerelativeerd’ als een ‘westers wit construct’.

Mijn grootouders toetsten hun gedrag nog aan de Bijbel, maar hun kinderen zagen God als een vergissing.

Al mijn idealen van vroeger bleken een misverstand.

Ik zag als kind een tekenfilm met een ridder. Die zwaaide met zijn zwaard en onthoofdde zijn collega. Ik was totaal ontdaan. We hadden een buurman die in de oorlog per ongeluk zijn vriend had doodgeschoten. Niet de bedoeling.

Het zijn vergissingen waarvoor we ons schamen, waardoor we ons schuldig voelen en soms schuldig zijn.

“Je hoeft niet schuldig te voelen. Dat is een vergissing.”

“Maar ik voel het.”

De families van die boeren die in Polen zijn omgekomen kunnen denken dat die boeren zijn geofferd voor de goede zaak, maar ik vermoed dat ze overlopen van verdriet, haat en onbegrip.

Is dat een vergissing?

Die verdomde tijd moet de wonden helen, maar of zij dat doet is nog maar de vraag.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden