PlusColumn

Tofik Dibi is eerder gedwee en overmatig beschaafd

Gijs GroentemanBeeld Linda Stulic

Kennen jullie Twitter? Ik volg daar dus allerlei mensen op. Een van hen is Tofik Dibi. In een drieste bui besloot hij ooit fractievoorzitter van GroenLinks te willen worden. Gevolg: einde politieke carrière, crisis in de partij. Door dat voorval weten we dat hij temperamentvol is.

Dat is ook te merken aan zijn tweets. Deze week was hij weer pittig bezig, woedend over de plaaggerelateerde krantenkoppen van De Telegraaf; Sywert van Lienden noemde hij een kakkerlak.

Als ik zo'n felle tweet van Tofik Dibi lees, zie ik het gesprek voor me dat Salaheddine Benchikhi bijna een jaar geleden op YouTube met hem voerde. Het is een gruwelijke, fascinerende klassieker, die ik vaak heb teruggekeken.

Dibi wordt er fel in aangevallen omdat hij is uitgekomen voor zijn homoseksualiteit. Dat woord valt trouwens niet, maar wordt afwisselend 'dat wat jij voelt', 'dat wat jij denkt' of 'dat wat jij hebt' genoemd. In het eerste deel van het gesprek betoogt Benchikhi dat openlijke homoseksualiteit in de Marokkaanse gemeenschap nooit geaccepteerd zal worden - "Met je vriend op bezoek bij je opa, dat kán toch niet?"

In het tweede deel probeert hij Dibi op zeer dwingende manier te laten erkennen dat het toch prijzenswaardig is als je als homoseksuele Marokkaan je gevoelens onderdrukt en als geheim mee je graf in neemt.

Dibi weigert dat te zeggen, knap tegenover die tornado. Maar: boos of fel is hij niet. Het was heerlijk én volkomen terecht geweest als hij daar, ter plekke, Benchikhi voor kakkerlak had uitgemaakt. Maar Dibi is eerder gedwee en overmatig beschaafd.

Waarom toen zo keurig en nu zo fel, vraag ik me af bij zijn tweets. Maar misschien doe ik hem tekort.

Een ander klassiek interview is dat van Ischa Meijer met Theo van Gogh, uit 1992, in Een dik uur Ischa. Of Van Gogh nou een antisemiet is, wil Meijer weten. Nee natuurlijk niet, beweert Van Gogh. Waarom houdt hij dan niet op met het schrijven van onsmakelijke stukjes over ­Leon de Winter?

Van Gogh: "U noemde Frans Weisz de Donald Duck van de Holocaust, gaat dat dan ook te ver?" Meijer: "Dat was en petit comité, en bovendien gaat het hier om twee Joden die allebei weten wat een bril kost."

Moet ik het filmpje van Dibi en Benchikhi soms ook zo zien? Als een gesprek en petit comité, tussen twee Joden die weten wat een bril kost?

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column over media.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden