Plus Hemel & Nevel

Toekomst van de stad: winkelen in teleurstelling

Burgemeester Femke Halsema heeft hoogleraar plano­logie Zef Hemel gevraagd een toekomstbeeld van de binnenstad te schetsen. Van 17 mei tot 17 juni belegt Hemel in de Oude Kerk 12 publieks­avonden. Schrijver Raoul Bakker is erbij.

Beeld Rosa Snijders

Cruijffie had weleens een offday, The Beatles maakten ook soms een weggooiertje. Dus waar maakten wij ons na afloop van de achtste bijeenkomst druk over? Op het donkere Oudekerksplein lieten we de thema-avond over winkels in de binnenstad nog eens aan ons voorbijgaan.

Cees Holtkamp is een kereltje dat je op elk partijtje erbij kunt hebben. De patissier in ruste is een gemakkelijke prater en Schipluider van geboorte, dus zonder de Amsterdamse spatsies. Zijn kroketverhalen hadden we eerder gehoord, maar vrolijk luisterden wij naar zijn schelmenavonturen met de Arbeidsinspectie, en hoe hij ooit Multivlaai de loef afstak met meringuetaartjes. Zijn gewiekste “ketens komen, ketens gaan, kwaliteit blijft altijd bestaan” was geinig, maar na veertig minuten wilden we toch ook iets van een visie horen op de winkels in de binnenstad. Op slag veranderde Holtkamp in een lieve opa.

Koop bij de middenstand, was zijn devies. En heb begrip voor de toeristen, want deze prachtige stad daar wil toch iedereen naartoe? “Mensen, fiets naar de slager op de Albert Cuyp en geniet,” daar moesten we het mee doen.

Retailexpert Tony Wijntuin tapte in zijn maatjasje meteen uit een ander vaatje en kwam daar drie kwartier niet meer uit ook. Kwaliteit, imago en identiteit waren bepalend voor een winkel. Onderscheidend vermogen was key voor een winkelstraat. Ondernemers moesten zich richten op economisch-sociaal-maatschappelijke waardecreatie en levenscycli kon je managen. Onrustig schoven wij op onze stoel, het leek verdorie wel alsof keken naar Business Class van Harry Mens. “Maar bij ons in de Czaar Peterstraat komt geen winkelende kip!” riep een radeloze meneer na een half uur. Wijntuin vond dat je dan goed naar alle actoren moest kijken en je focus moest kanaliseren.

Eindelijk was het half tien, buiten naderde een noodweer. Wij kanaliseerden naar de uitgang.

Daar stonden we nu en we wisten het allemaal.

Onze teleurstelling betrof Zef Hemel. Te lief voor zijn gasten was ie geweest, kritiekloos kon je ook zeggen. Volgens een van ons kwam het door dat Matthijspak dat hij had gedragen. Nee, omdat zijn vrouw in de zaal zat, wist een ander. Niets bevredigde.

We keken zwijgend naar de lucht, wilden we droog thuiskomen moesten we nu echt gaan. Opeens wisten we het: het was allemaal onderdeel van een masterplan geweest, onze hoogleraar dacht vijf stappen verder dan wij! Opgelucht sprongen wij op de fiets, gewone stervelingen in mistige tijden.

Lees de vorige afleveringen uit deze serie

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden