Plus Hemel en Nevel

Toekomst van de stad: toeristjepesten?

Burgemeester Femke Halsema heeft hoogleraar planologie Zef Hemel gevraagd een toekomstbeeld van de ­binnenstad te schetsen. Vanaf 17 mei was Hemel in de Oude Kerk. Tot en met vrijdag belegde hij daar twaalf publieksavonden. Schrijver Raoul Bakker was erbij.

Beeld Rosa Snijders

De allerlaatste toekomstbijeenkomst in de Oude Kerk. Hemel opent in een donkerblauw begrafeniskostuum. Dat we een trilling horen in zijn stem kan aan ons liggen. “We móeten het erover hebben.” Achterin de bomvolle kapel van de Oude Kerk snuit iemand zijn neus.

Vier weken hadden we gepraat over wonen, winkelen, uitgaan, jongeren, ouderen, bouwen, verkeer, infrastructuur en andere zaken. Maar nu viel het t-woord niet langer te vermijden. Voor de twaalfde keer waren we naar het Oudekerksplein gekomen. Voor de twaalfde keer hadden we het naargeestige decor van wiet, shoarma en duizenden dildo’s getrotseerd. En opnieuw hadden we ons afgevraagd hoe het kan dat het mooiste stukje Amsterdam niet meer van ons is.

Het toerisme dus. Geen betere tegenpolen om daarover te praten dan Roberto Payer en Koen Vollaers. ­

Waldorfdirecteur Payer is een jofele, maar – eigen­lijk gek voor een Italiaan – ook tamelijk rationele gozer. Drukte is meer perceptie dan werkelijkheid, begint hij. De eersten van ons boeën al. Zijn hogere segment komt niet op de Wallen. “Ach vent, ik zie die pakken de godganse dag voorbij lopen,” knalt een roodharige mevrouw.

Payer vindt dat we niet moeten overgaan tot toeristjepesten. “Ja en kom jij eens op de Achterburgwal wonen,” roept een geëmotioneerde meneer.

Vollaers is bedenker van Pension Homeland. Een Amsterdammer met een groot hart en een seventiessjaaltje als broekriem. Ook heeft ie een gedachtegang die lastige sprongen maakt. Zo komt hij met zijn anticlimaxtheorie. Als je mensen nou niets vertelt, moeten ze zelf de stad ontdekken, ben je van drukte op één plek af, weetjewel.

We zijn er even stil van. Maar dan vult de kapel zich met ónze ideeën: een spijkerharde wethouder Toerisme; nep-Wallen in de polder; alle budgetvluchten op Lelystad.

Meer spiritualiteit minder seks, vindt een studente. Niks meer pikken, emotioneert de meneer nog een keer. Payer vindt het allemaal maar slecht voor Amsterdam. “Slecht voor je handel zal je bedoelen, goochem,” kaatst de rode mevrouw. Zijn charmante grijns is dan wél weer heel Italiaans.

We zijn leeg. Het slotwoord is voor Vollaers. “Joh, komt goed, ’t is allemaal evolutie,” rielekst die.

En dan stuurt Hemel ons de vrijdagnacht in. Buiten bekruipt me even een gevoel van vergeefsheid, maar al snel weten we beter. Twaalf avonden meedenken, het is gehoord, het is gezien. We halen adem en lopen het driedubbel dik slenterende toeristen­volk in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden