Plus Column

The Rise and Fall of a Sex Symbol, een heerlijke titel

Yasmina Aboutaleb Beeld Agata Nowicka

Koppen bedenken is een vak. En elke week een worsteling. Vooral sinds ik van de redactie geen eenwoordige koppen meer mag bedenken. Het moet over drie regels passen en uit negen letters bestaan. Say what?! Ja, dat dacht ik ook toen ze dat zeiden. Nu doe ik elke week maar wat en zie ik later in de krant wat het uiteindelijk geworden is.

Enfin.

Deze week was ik op De Parade naar de voorstelling Anatol, The Rise and Fall of a Sex Symbol. Een heerlijke titel. Ja ja, sex sells. Maar in dit geval dekte de titel ook echt de lading (no pun intended). Maar dat vertel ik later. (Het origineel uit 1893 heet trouwens gewoon Anatol. Arthur Schnitzler hield blijkbaar ook van eenwoordige koppen.)

In de rij voor Casa Mundo, de tent waar het allemaal zou plaatsvinden, stond ik naast een seksloze man. Hij las de Volkskrant en leek als twee druppels water op Halbe Zijlstra. Dat haar, dat jack, die spijkerbroek. Het had zijn tweelingbroer kunnen zijn.

"Heeft u nieuwe gympen?" vroeg ik in een poging de tijd te doden.

"Eh, hoezo?" De man keek op van zijn krant.

"Ze zijn zo wit."

"Ik heb ze anders al een tijdje," zei hij trots.

De man bleek een natuurkundeleraar. Van theater wist hij niets, hij was 'zomaar' hier in de rij gaan staan. Dat laatste geloofde ik natuurlijk niet. Zeker weten dat hij hier was vanwege de titel, maar dat zei ik niet.

Toen we ons de kleine tent hadden ingewurmd, ging Halbes broer ergens achter mij zitten. Op het podium stond een kotsgroene Opel met daarop drie acteurs met roze hartjesbrillen. Ze begonnen te zingen, te dansen, er hing een musicalsfeer.

De enige man van het drietal speelde Anatol: een casanova die voortdurend vreemdgaat en daardoor constant problemen heeft met de vrouwen. Een blond en hysterisch meisje speelde alle vriendinnen. Een brunette met slotjesbeugel speelde subtiel, maar meesterlijk vriend Max die heimelijk verliefd is op Anatol.

De kotsgroene auto diende als decor, kleedkamer en sekshol. Superonhandig natuurlijk, seks in een auto, en supergênant. Vooral toen een van Anatols liefjes begon te daggeren tegen de ruiten en de ramen van de auto ervan besloegen, schaamde ik me dood. Vroeger, thuis voor de tv, zou dit het moment zijn geweest waarop er door een van mijn familieleden onmiddellijk werd gezapt. En toch keek ik, recht in de bil­spleet, blij dat Halbes broer ergens ver achter me zat.

Yasmina Aboutaleb (1986) rapporteert op vrijdag voor Het Parool vanuit de stad. Lees al haar columns terug in het archief. Reageren? yasmina@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden