Natascha van Weezel. Beeld Artur Krynicki
Natascha van Weezel.Beeld Artur Krynicki

Terwijl hij wegreed, mompelde ik: ‘Dag vriendelijke wappie’

PlusNatascha van Weezel

Natascha van Weezel

Mijn moeder en ik gingen eten bij familie. We waren te laat, dus besloten we een taxi te nemen. We stapten in bij een vriendelijk ogende man van een jaar of zestig. Al snel herkende hij mijn moeder. “Hé, ik heb u vroeger vaak in de auto gehad. Werkte u in de jaren negentig niet bij de Volkskrant?” De man straalde toen mijn moeder dit beaamde.

De chauffeur zuchtte en zei: “We hadden het indertijd altijd over het nieuws. Tegenwoordig lees ik geen kranten meer en kijk ik ook geen tv. Daar ben ik twintig jaar geleden mee gestopt.” Mijn moeder vroeg waarom. Zijn antwoord: “Ik ben een wappie.”

Nu gaan we het krijgen, dacht ik. Ik dook wat dieper weg op de achterbank. Een zelfverklaarde wappie versus mijn nuchtere, kritische moeder.

“Oh jee” hoorde ik mijn moeder zeggen. “Bent u dan ook tegen de coronamaatregelen?”

De man ging harder praten. “Jazeker. Kijk mevrouw, ik ben tijdens de lockdowns 90 procent van mijn omzet verloren. Dat is nogal wat voor een zzp’er. Bovendien is corona niets meer dan een griepje, dus waarom die idiote bemoeienis van de overheid?”

Vanaf de achterbank piepte ik dat ík wel heel ziek ben geworden door corona. Dat vond de chauffeur oprecht vervelend voor me.

Hij nuanceerde zijn eerdere standpunt. Het was niet zo dat hij helemáál geen nieuws volgde, alleen niet via de ‘mainstream media’. Enthousiaster was hij over bepaalde Amerikaanse websites. Daar las hij onder meer over de Bilderbergconferentie, ‘waar de elite jaarlijks bijeenkomt om de wereldheerschappij onderling te regelen’. Op die conferentie was volgens hem onlangs besloten dat Boris Johnson moest aftreden, zodat de Brexit teruggedraaid kan worden. Mijn moeder wierp tegen dat de huidige twee kanshebbers voor het Britse premierschap bepaald niet tegen de brexit zijn. De chauffeur zweeg even en gaf toe dat hij dat niet wist.

Vervolgens sprak hij de hoop uit nog een aantal jaar te kunnen blijven werken, al wist hij niet zeker of dit zou lukken. In 2025 moeten alle taxi’s in Amsterdam elektrisch rijden. Na de aankoop van zo’n nieuwe wagen zou hij te weinig geld overhouden voor zijn pensioen.

Ik bekeek zijn gezicht via de achteruitkijkspiegel. Die man moet volledig zijn afgeknapt op de politiek na de liberalisering van de taximarkt in 1999. Dat was een ramp voor professionele taxichauffeurs, aangezien zowat iedere automobilist zich opeens taxichauffeur mocht noemen. Daarnaast is het rot dat zijn toekomst onzeker is. De conclusies die hij trekt staan haaks op de mijne, maar zijn onvrede snap ik best. En omdat hij het zo rustig brengt, wíl ik hem ook proberen te snappen.

Aangekomen op onze bestemming hielp hij mijn moeder galant uit de wagen. We namen afscheid en terwijl ik keek hoe de taxi wegreed mompelde ik: “Dag vriendelijke wappie.”

Natascha van Weezel (1986) is journalist. Elke maandag schrijft ze een column voor Het Parool.

Reageren? natascha@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden