Maarten MollBeeld Sjoukje Bierma

Terug naar het geboortehuis, een hachelijke zaak

PlusMaarten Moll

Teruggaan naar het huis waarin je bent geboren is een hachelijke zaak.

Wat zoek je er eigenlijk?

Je was een paar dagen in O. En natuurlijk liep je nog even langs het Bergpad. Meteen het eerste huis. Het staat er al bijna honderd jaar en het aangezicht is niet veranderd.

Toch is alles anders. Niets voor de ramen, behalve gesloten gordijnen. Geen troep op het erf. Het huis staat er bijna vijandig bij. Onneembaar. Wegwezen, jij.

En schuttingen maken het zicht op de tuin onmogelijk.

Maar ja, hoe gaat dat? Onvermijdelijk slaat de herinneringsmachine aan, want dat doen huizen waarin je hebt gewoond met je als je ervoor staat. Dus zoek je toch je herinneringen achter die schuttingen. Waar je met je opa achterin vuil verbrandde, waar de kruisbessenstruiken groeiden, waar je paaseieren zocht en waar je voetbalde.

Het is gebeurd, je bent uit deze tijd gestapt. Ook al heeft het huis niets meer met jou, is het je allang vergeten, en dient het alleen de bewoners die er wonen. Toch beschouw je het nog steeds als ‘jouw’ huis.

En dat huis kan je wat, met z’n afstoten en afschermen. Dus dringen nu ook jouw herinneringen het huis binnen. Het hockeyen in de hal, met wandelstokken en sjoelstenen (de putten in de deuren die als doel dienden). De steile, donkere trap. De zolder waar je niet mocht komen, omdat er ooit een oudoom doorheen was gezakt die dat niet had overleefd. De kleine voorraadkast die altijd op slot zat.

De keuken waar je op tweejarige leeftijd een kom gloeiendhete groentesoep over je heen trok en heel erg hals en borst verbrandde. (Het huis zou zich dat verschrikkelijke geschreeuw toch nog wel herinneren?) Het naar buiten stormen omdat je ijs mocht halen bij lunchroom Ekkelenkamp, om de hoek. De sensatie toen het vanille-ijs gemengd kon worden met het aardbeienijs. En vanuit de grote ramen aan de voorkant zag je hotel De Zon afbranden.

Zo bestook je het huis nog een tijdje, maar het geeft geen blijk van herkenning.

Aanbellen en vragen of je even binnen mag kijken?

Waarschijnlijk is er veel veranderd. Die kleine keuken is er vast uit gesloopt en van de twee aangrenzende vertrekken achter is waarschijnlijk een grote kamer gemaakt. De serre, die toen al bouwvallig was, wat zal daarvan zijn geworden?

Je kent de weg in dat huis, alleen is het de weg van toen. En die wil je niet kwijtraken.

Wat sta je hier nog te doen?

Je wilt al niet meer weten hoe het er achter die schuttingen uitziet.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden