Bas Soetenhorst Beeld Floris Lok

Tegen bakfietsen, voor Johan Derksen

Plus

Zou het niet heerlijk zijn, als ik onderdeel zou mogen zijn van de neo-conservatieve opiniemakers van het land? Een vastomlijnde visie, een helder denkkader. Wat zou dat een hoop zelftwijfel wegnemen.

Even wat uitgangspunten: Trumpcritici wantrouwen we. Die zijn losgezongen van het volk. We hebben begrip voor de brexit. Ageren tegen antisemitisme is een pre. Dat geldt minder voor discriminatie van moslims. Dat kan uitmonden in wegkijken van het gevaar van de islam. Dat is wat de dictatuur van de politieke correctheid ons oplegt. En daar zijn we tegen. Dat geldt ook voor het regime in Iran, de publieke omroep en het EU-verdrag met Oekraïne. Niet goed. Net als daten met Balie-jihadi’s.

Stiekem genieten we van het isolement waarin we ons wanen. Want je mag in dit land niks zeggen of denken dat afwijkt van wat wittewijnsippende, bakfietsende hipsters vinden. Doen we toch, terwijl we ons beklagen over het politiek correcte klimaat.

Opwarming van de aarde heeft niet onze grootste aandacht. Johan Derksen vinden we amusant en van Thierry Baudet zijn we stille fans. In plaats van hem te promoten, hekelen we zijn rivalen van het partijkartel. We zijn gespitst op GroenLinksers en D66'ers die in hun elitaire salons gemakzuchtige, naïeve meningen debiteren.

Als Baudet zich kwetsbaar maakt - denk aan een urenlang diner met een extreemrechtse ideoloog of een Kamerdebat waarin hij zich opwerpt als nuttige idioot van het Kremlin - zijn wij de wegkijkers. Dan beginnen we over iets anders.

Van tijd tot tijd geven we hem een tikje, maar zachtjes, met onschuldige aanleidingen. Iets over zijn ijdelheid, pianospel of parmantig gedrag.

Ooit waren we links. Dat verwerken we op verschillende manieren. Door tegen het PvdA-nest aan te schoppen waar de meesten van ons uit voortkomen, al is daar nog maar weinig van over. Of door het erop te houden dat we als jongeling nu eenmaal hopeloos romantisch waren.

Of we zwijgen erover. Stel dat je ooit een uitvoerige handleiding ter bestrijding van extreem-rechts hebt geschreven, omdat je het schandalig vond dat ‘de buitenlanders’ van alles de schuld kregen. Of dat je ooit waarschuwde voor Frits Bolkestein die ‘op heel enge toon’ sprak over asielzoekers, maar hem een paar jaar laten toch wel visionair vindt. 

Zulke veranderde denkpatronen zijn geen reden voor twijfel. Dus niet denken: ik zat er destijds volledig naast, wie zegt me dat ik het nu plotseling wel scherp zie? Nee, net als toen houden we er uitgesproken meningen op na. En zo nodig houden we het erop dat niet wij de sociaaldemocraten hebben verraden, maar zij ons.

Ja, dat lijkt me wel wat, die club. Zou ik mogen toetreden? Nee, nou niet twijfelen, natuurlijk maakt het niet uit dat ik in 2007 het politieke einde van Mark Rutte voorspelde. Daarmee ben ik geen dwaallicht. Ik was er hooguit wat vroeg bij.

b.soetenhorst@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden