Maarten Moll Beeld Sjoukje Bierma
Maarten MollBeeld Sjoukje Bierma

Stoelendans op het terras van Thuis aan de Amstel

PlusMaarten Moll

Eindelijk weer de zon. We zaten op het terras van Thuis aan de Amstel. Naast elkaar, met het beste zicht op het toneel. Hond onder tafel.

Er kwamen twee vrolijke stellen samen het terras op. Een jong en een ouder koppel. Ze bleven vrij centraal staan en bekeken het aanbod van tafels en stoelen.

“Moet je opletten,” zei M.

De jonge vrouw nam het voortouw. Ze wees resoluut naar een tafel.

“Gaan we hier zitten?”

Ze wachtte een antwoord niet af. Alle vier liepen ze naar het tafeltje. De jonge vrouw draaide al lopende haar tasje op haar heup. Ze was met haar achterwerk halverwege staan en zitten toen ze bevroor.

“Nu realiseert ze zich dat ze de anderen geen keus heeft gelaten,” zei M. “Ze was te directief. Misschien willen zij liever ergens anders zitten.”

“Of daar?” zei de jonge vrouw, met een vinger naar een ander tafeltje priemend. “Zullen we anders daar gaan zitten?”

“Ja, dat is ook wel een leuk tafeltje,” zei de oudere vrouw.

De mannen stonden er als zuilen bij.

“Zo gaat dat altijd in gezelschap,” zei M. “Ik heb dit al zo vaak gezien.”

Het viertal zette zich weer in beweging.

De jonge vrouw zat al, de drie anderen schoven aan.

“Je zit nu wel in de zon, Jaap,” zei de oudere vrouw. “Dat vind je toch niet fijn, in de zon zitten?”

De oudere man mompelde wat.

De jonge man duwde op het tafeltje, en nog eens en nog eens.

“Nee toch? Toch geen wiebeltafeltje, hè?” zei de jonge vrouw. “Dat vind ik zo arelaxt. En jij zit zo met je rug naar de mensen, Lex, dat wil je toch ook niet? Je houdt toch van overzicht?”

Nu mompelde de jonge man iets.

“Die mannen willen gewoon zitten,” zei M. “Het maakt ze niet uit waar. Maar omdat ze niets zeggen, neemt ze nog meer de leiding, vult ze alles voor ze in.”

Het geluid van schuivende stoelen. De jonge vrouw draaide onmiddellijk met haar hoofd, als een roofdier dat prooi had geroken.

“Gaan die mensen weg?” zei ze. “Snel, dat is echt een topplek.”

Weer verplaatste het gezelschap zich. De jonge man trok een vermoeid gezicht.

“Hè, nee,” zei de jonge vrouw, “wat een rotstoelen.”

“Er is helemaal niks mis met die stoelen!” zei de oudere man driftig, daarbij wat speeksel sproeiend.

“Prima stoelen! Prima!”

Zwijgend zaten ze op hun stoelen. Van de goede stemming was weinig meer over. Vier paar handen lagen stil op tafel.

“Nu komt het,” zei M.

De jonge vrouw schraapte haar keel.

“Ik denk toch dat eerste tafeltje, jullie?”

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden