Natascha van Weezel. Beeld Artur Krynicki
Natascha van Weezel.Beeld Artur Krynicki

Soms is het nodig om je uit te spreken

PlusNatascha van Weezel

Van journalisten wordt verwacht dat ze altijd objectief zijn. Zelfs in een wereld waarin iedereen zijn mening over letterlijk elk denkbaar onderwerp op straat gooit. Het principe daarachter begrijp ik: hoor en wederhoor zijn heilig binnen de statuten. Een mooi uitgangspunt, dat we absoluut moeten blijven koesteren. Wanneer je dingen klakkeloos gaat over­nemen, kan dat de democratie in gevaar brengen.

Maar journalisten zijn natuurlijk net mensen. We hebben wel degelijk meningen, voorkeuren en opvattingen. Hoe kan dat ook anders voor een beroepsgroep die het nieuws altijd in de gaten houdt en getraind is om de onderste steen boven te krijgen?

Bij veel collega’s zie ik de ­laatste tijd echter een trend ­ontstaan: de eigen mening wordt krampachtig verborgen gehouden. Stel je voor dat mensen je links noemen of aan je neutraliteit gaan twijfelen? Wat als je rechtse trollen achter je aankrijgt die jou en het medium waarvoor je schrijft, wegzetten als onderdeel van het ‘kartel’? ­

Of wat als je als journalist persoonlijk wordt bedreigd, iets wat helaas steeds vaker voorkomt?

Precies om deze redenen heb ik even getwijfeld of ik deze column wel wilde schrijven. Ik ben weliswaar columnist – het is dus geoorloofd om mijn mening te geven – maar ook ik krijg vaak het verwijt dat ik mijn werk niet goed doe, aangezien ik ‘het geluid van de mainstream media vertolk’ en me daardoor ‘verheven voel boven bepaalde groepen in de samenleving’.

Laat ik daar voor eens en voor altijd mee afrekenen: ik ben me ervan bewust dat ook ik mijn wereldbeeld ontleen aan mijn directe omgeving. Dat betekent alleen niet dat ik me verheven voel boven wie dan ook of niet kritisch kan zijn naar alle kanten.

Het is voor mij een constante strijd tussen objectief blijven en me uitspreken over de waarden waarvoor ík sta. De Tweede Kamerverkiezingen hebben me het duwtje gegeven om dat laatste te doen. Want laat ik het eerlijk toegeven: ik ben niet blij met de uitslag.

Te veel neoliberaal beleid, een dikke middelvinger naar de slachtoffers van de toeslagenaffaire, torenhoge huizenprijzen die er waarschijnlijk niet lager op worden, een dramatisch ­verlies op links en een grote overwinning voor ‘anticoronapartij’ Forum voor Democratie – waardoor Freek Jansen met zijn overheersingsdrang en antisemitische sympathieën gewoon in de Kamer komt.

Maakt dit me een elitaire en onbetrouwbare journalist? Dat mag je vinden. Toch spreek ik me dit keer luid en duidelijk uit, als mens, omdat ik niets liever wil dan leven in een land waar we naar elkaar omkijken. Waar iedereen een dak boven zijn hoofd heeft. Waar men gelijk behandeld wordt. En waar aandacht is voor degenen die het allerkwetsbaarst zijn.

Als je me daardoor partijdig vindt of wilt wegzetten als ‘linkse deuggleuf’: so be it!

Natascha van Weezel (1986) is journalist. Elke maandag schrijft ze een column voor Het Parool.

Reageren? natascha@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden