Gijs Groenteman. Beeld Artur Krynicki

Soms denk ik: was Frank de Boer nog maar trainer van Ajax

Plus Gijs Groenteman

Voor Engelsen schijnt het gevaarlijk te zijn om onder vrienden of familie het onderwerp brexit aan te snijden. Voor je het weet blijkt je gesprekspartner een tegenovergestelde mening te hebben, en heeft iedereen ruzie met elkaar. Ook hoorde ik laatst dat er onder de leden van het Concertgebouworkest is af­gesproken is om het maar niet meer over het ontslag van Daniele Gatti te hebben, omdat er dan binnen de kortste keren onenigheid ontstaat die de sfeer bepaald niet ten goede komt.

In mijn vriendenkring dreigt Chelsea-Ajax van deze week (de enkeling die het exacte verloop van de wedstrijd nog niet kent, moet de kranten van de afgelopen dagen er maar even op naslaan) hetzelfde effect te hebben.

Al tijdens de wedstrijd kwam ik terecht in een kluwen van ruzie en bitse gesprekken, simpelweg omdat die wedstrijd te veel emoties opriep om nog kalm te blijven.

Op de grauwe woensdag­ochtend erna werden de gebeurtenissen nabesproken in de appgroep genaamd ‘Gezellig’, waar ik met twee vrienden in zit.

Wat we bespraken: is er een complot gesmeed waardoor Ajax feitelijk niet kón winnen, of nam de scheidsrechter een begrijpelijke beslissing door Veltman en Blind weg te sturen? Ik vond dat laatste, mijn vriend D. kwam daarentegen met de theorie dat Poetin, Chelsea-eigenaar Abramovitsj én Uefa-sponsor Gazprom een vuile deal met elkaar hebben gesloten.

Het bleek onmogelijk dit gesprek op gezellige toon te voeren – té gevoelig, té emotioneel – en nadat ik een provocerend grapje had gemaakt, verlieten mijn vrienden D. én T. ostentatief de groep ‘Gezellig’. Een daad van agressie, vond ik, terwijl ik helemaal in mijn eentje de appgroep bevolkte.

Dat was eenzaam.

Toen ik ze weer had toe­gevoegd, met de mededeling dat Ajax maar met Paok Saloniki in een praatgroep moest gaan om te klagen over de Uefa-maffia, verlieten ze de groep wéér.

Even later kwam ik D. in levenden lijve tegen bij de leraren­staking, toch een belangrijker gebeurtenis dan Chelsea-Ajax. We wisselden koele blikken en gingen ieder ons weegs. Er was veel kou in de lucht.

Inmiddels proberen we ons te verzoenen. Er is een nieuwe appgroep opgericht (‘Dol­gezellig’) en vanochtend hebben we verzoeningskoffie gedronken. Het was stroef, mat en onwennig, maar op de ruïnes van onze strijd proberen we weer iets moois op te bouwen. We hebben het zo min mogelijk over de wedstrijd gehad.

Vriend T. heeft nu aangekondigd dat hij geen Ajacied meer is en geen livevoetbal meer gaat kijken. De spanning is hem te groot en overstemt het plezier dat hij aan het spel beleeft.

Het is een drastische maat­regel, maar ik snap het. Soms verlang ik naar de catatonische staat waarin we leefden toen Frank de Boer nog trainer was.

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column. Lees al zijn bijdragen in het archief.

Reageren? gijs@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden