Plus Column

Sneijder vulde het veld met zijn bravoure

David Endt Beeld Wolff

Un gio­iello!" Naast mij op de tri­bune van De Toekomst was mijn vriend Gabriele onder de ­indruk. "Een juweel," dat was Gabrieles kwalificatie voor het voetballertje dat de bal naar zich toe trok en het veld vulde met zijn bravoure.

Het was augustus 2002 en Ajax A1 speelde tegen een ­tegenstander die er niet toe deed, want de kleine middenvelder voetbalde met de wind in zijn te ruime shirt en stal de show.

Actief, klaarziend en technisch vaardig eiste hij de bal op en toonde zijn - onmiskenbaar van de straat geraapte - gewiekstheid.

De traptechniek van het jongetje maakte furore los bij mijn vriend: rechts en links, tien of veertig meter, het ging hem zo verbluffend vanzelfsprekend af. Een natuurtalent.

Gabriele, scout van AC Parma, begreep terstond dat deze speler geen haalbaar juweel zou zijn. Hij zuchtte en gaf zich over aan het totale genieten. Al noteerde hij, voordat hij zijn notitieboekje terzijde legde, nog wel even de naam: Wesley Sneijder.

Vijf maanden later debuteerde Sneijder in het eerste elftal van Ajax, waarvan Ronald Koeman de trainer was. Koeman genoot niet alleen van Wesleys begaafdheid, maar ook van zijn bijna ratterige gretigheid: niemand kon om hem heen, daar zorgde de jongen zelf wel voor.

In Koemans keurige handschrift, waarmee in een notitieboekje de wedstrijden werden gearchiveerd, stond rechts boven de naam 'Sneijder' over het algemeen een 7, maar vaak ook een 8 als rapportcijfer.

De laatste seizoenen verving de reputatie de ware fonkeling, er zat geen wind meer in zijn shirt en zelfs zijn handelsmerk, tweebenigheid, boette aan kwaliteit in.

Tenslotte toonde Sneijder vooral verbale gretigheid, maar gewapend met zijn status van record­international zorgde hij ervoor dat de KNVB niet om zijn erewedstrijd heen kon.

Dinsdagavond belde ik Gabriele: "Ben je erbij, donderdag in de Arena?" Hij wist meteen waar ik op doelde. "Ah, helaas, op vakantie," klonk het melancholisch, "Maar: addio grandissimo gioiello!"

David Endt is schrijver en columnist van Het Parool. Hij was ruim dertig jaar verbonden aan Ajax, eerst als speler, later als perschef en teammanager. Lees al zijn columns.

Reageren? d.endt@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden