Lezersbrief

'Simon Carmiggelt verdient meer dan dit verlaten tochtgat'

In Amsterdam is een smalle steeg vernoemd naar Simon Carmiggelt. Beschamend, schrijft Wim Koning in een lezersbrief.

'Als gezel-Amsterdammer zal ik ­roepende in deze steeg zijn als ik hier mijn ongenoegen over uit' Beeld anp

Sinds twee jaar woon ik in deze stad, dus ik durf mijzelf nog geen Amsterdammer te noemen. Zit denk ik nog in het stadium van gezel.

Als Hagenees ben ik druk bezig deze stad te leren kennen. De grote observator, Simon Carmiggelt, slenterde door deze stad. Zocht de verhalen van de Amsterdammer.

Ging bij mensen op terrasjes zitten, in het café of liep gewoon achter ze aan op straat. Beschreef als geen ander de geur, kleuren, stemming en de arrogante nonchalance van de Amsterdammers.

Meepraten? Dat kan onder dit bericht of op Facebook (link).

Terug naar de harde werkelijkheid. Wat zag ik op weg naar de bibliotheek? De Simon Carmiggeltstraat!

Ik stond in een nog geen honderd meter lange steeg. Smal, aan weerszijde hoge nieuwbouwgevels, geen mens ...

Beschamend dat iemand het besluit heeft genomen dit verlaten tochtgat, waar geen Amsterdammer en zelfs geen toerist te vinden is, te vernoemen naar Simon Carmiggelt!

Als gezel-Amsterdammer zal ik ­roepende in deze steeg zijn als ik
hier mijn ongenoegen over uit, in de hoop om hiermee een verandering in gang te zetten.
Wim Koning, Amsterdam

Eerste Kronkel

Lees ook: 'Ik voor mij zou iets voelen voor het pseudoniem Kronkel', de allereerste 'Kronkel' van Carmiggelt die op 24 oktober 1946 verscheen in Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden